تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
پـــدر . . .

پـــدر! گـــرچـــه خـــانــه مــا از آینه نبود؛


امـــا خستـــه‏ تــرین مهــربانی عــالم،


در آینـــه چشــمــان مــردانــه‏اتــــ،


کـــودکــی‏هــایــم را بــدرقـــه کــرد، تـــا امــروز بـــه معـنای تــو بـــرســم.


مــی‏خــواهــم بگــویــم، ببــخــش اگـــر پـــای تـک درخـتـــ حیــاطمـــان،


پنــهانـــی، غصــه‏هــایـــی را خــوردی کــه مــال تــو نبــودنــد!


ببــخش اگــر نــاخــن‏هــای ضــرب‏ دیــده ‏اتــــ را نــدیــدم کــه لای درهـــای


بســته روزگــار، مــانــده بـود و ببـخش اگــر همیشــه،


پیـش از رسیــدن تــو، خــواب بــودم؛


 امــا امــروز، بیــدارتــر از همیــشــه،


آمــده‏ام تــا بـــه جـــای آویختــن بـــر شــانـــه تـو،


بــوســه بــر بلنــدای پیشـانـی‏اتــــ بــزنــم.


ســایــه‏اتــــ کــم مبــاد ای پــدرم!


آن روزهـــا، ســایــه‏اتـــ آن‏قــدر بــزرگـــ بــود کــه وقــتی مــی‏ایستــادی،


همــه چیــز را فــرا مـی‏گــرفت؛


امــا امــروز، ضلــع شــرقــی نیمکـت‏هــای غــروبــــ،


لــرزش دســتانتـــ را در امتــداد عصایی چوبی می‏ریــزد.


دلــم می‏خواهــد بـه یک‏بــاره، تمــام بغض تــو را فــریاد کنـم.


سـاعتـــ جیبـی‏اتـــ را کــه نگــاه مــی‏کنــی، یــادم مــی‏آیــد


کــه وقتـــ غنچـه‏هــا تنـگ شــده؛ درسـت مثــل دل مــن بــرای تـو



از کــودکــی در ذهنمــان کــردنــد کــه ؛


بــابــا نــان داد


امــا ، بــه راستــی ،


کــار بــابــا نــان دادن استــــ ؟!


و آیــا ایــن بــابــا ، قلبـــــ نــدارد ؟


آیــا ایــن بــابــا ، در نــانــش ، هیــچ عشقــی نیســت ؟


بــابــا آب مــی دهــد و نــان ؟


و آیــا بــابــا جــان نمــی دهـــد ؟


بیچــاره مــردی کـه فقــط ، بــا آب و نــان  شنــاختــــه شــده . . .






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
نمایش نظرات 1 تا 30