تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
درد مــن درد مــردم زمـــانـــه استــــــ . . .

 

کـودک بــی قــرار ســرزمیــن مـــن


اشکـــ تــو درد مــن استــــ


قطــره قطــره هــای اشکـــهــای تـــو دریــای درد مــن استــــ


کــودکــ بـی تــاب ســرزمیــن مــن


غــم تــو ، غــم مــن استــــــ


ذره ذره ی غمهــای تــو


دنیــای غــم مــن استـــــ


ای دردت بــه جــان بی تــاب خستـــه ام


گــریــه مکــن


بــه جــای تـــو مــن مــی گــریــم


مــن اشکــ می ریــزم


غصــه مخــور


غصــه هــایتـــــ . . .


غمهــایتـــــ . . .


بــرای مـــن


بــه جــای تــو مــن غصــه خــواهــم خــورد


بــه جــای تــو مــن خــواهــم ســوختــــــ



عیــد نــزدیکــــ استـــــ

 

و بــا ایــن فــاصلــه طبقــاتــی کــه در جــامعــه کــاملا بــه چشــم مــی آیــد ،

 

انــدوهــی  بــزرگـــ در راه استـــــ.

 

بچــه هــا و نــوجــوان هـــا مــی بیننــد کــه در کشــوری کــه آنهــا

 

هــم از دارایــی آن سهمــی دارنــد ،

 

بــرخی دارنــد از پــولــداری بــه در ودیــوار مــی کــوبنــد

 

و بــرخــی بــس کــه دو دو تــا چهــار تــا مــی کننــد پــاکــ حســاب

 

زنــدگــی از دستشــان در مــی رود.



خــدایا ! !

 

نمیــدانــی هــوای خانه گــاهی چقــدر دلگیــر مــی شــود

 

دیگــر نــه اشک درمــان استــــ نــه خنــده هــایــی از ســر بــی خیــالــی . . .

 

بــه هــر ســو پنــاه می یــرم تــا از خــود بـگــریــزم . . .

 

غمــی نهفتــه در وجــودم فــریــاد مــیزنــد . . .

 

اگــر بگــویــم نمی دانــم آن هنگــام چــه می خــواهــم

 

بــاور کــن . . .

 

بــه هــر چــه مــی انــدیشم تکــرارش  قلبــم را مــی آزارد. . .

 

بــایــد فــریــاد بــزنم . . . بلنــد . . .بــلنـد . . .بلــندتر ،

 

 امــا کسی نبــایــد درد دلــم را بشنــود . . .


چــه کســی لایق استــــ

 

تــا بــرایــش از غمــی بگــویــم کــه در نگــاه گــدای ســرگــذر دیــدم!

 

چــه کسـی مـی فهــمد. . .

 

وقتــی مـیگــویــم :بــه فــریــادم بــرس !

 

هیچکس . . .

 





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
نمایش نظرات 1 تا 30