تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
اعتــراف مــیکنــم کــه خستــه ام



خــــــدآیــــــا . . .

 

 بـر دل مــردم شهــر مــن انــدکــی شــادی بپــاش . . .

 

انــدکــی مهــربــانــی .. . انــدکــی دلخــوشــی . . . اندکــی . . .

 

خستـــه شــد ه ایـــم از ایــن هــوای در هــم کــه نــه بــارانــش هــوای 

 

2 نفــره را بــه یــادمــان مــی انــدازد 

 

و نــه آفتــابــش خــانــه هــایــمان را گــرمــی مــی بخــشــد.

 

خستـــه شــده ایــم از ایــن خیــابــان ممتـــد کــه حتــی تــابستــانــش

 

هــم بــرگــریــزان پــاییـــز را در دلمــان زنــده مــیکنــد.

 

خستــه شــده ایـــم از دیــدن نیمکتـــ هــایـــی کــه روی آن مــردی بــا 

 

سیگــاری در دستـــ ؛ خــاطــراتــ خــود را دود میـــکنــد.

 

خستـــه شــده ایــم از کتــابهــایـــی کــه پــایــانـــش همیــشه خــوش استــــ

 

در حــالــی کــه مــِیدانیــم ایــن خــوشبختیــهــای احتــمالـی


 فقــط در کتــابــــ اتفـاق مــی افتــد.

 

خســته شــده ایــم از دلبستــه شــدن بــه چــراغ آن و آف آیدیــهـایــمان ؛

 

 از بــودن هــایــی کــه فقــط زرد و بــی رنگــ شــدن یکــ چــراغ

 

 بــود و نبــودمــان را تعییــن مــی کنــد.

 

خستــه شــده ایــم . . .

 

از دنیــایــــی کــه هستـــ و نیستـــمــان در آن فقــط عــددی


 را تغییــر مــی دهـــد.

 

خــدآیــــا . . .

 

اعتــراف مــیکنــم کــه خستــه ام ؛

 

دلخوشــی هــایــم تــه کشیــده انــد. . .

 

راستـــی خــدایـــم. ..

 

مــی گــویــند 30 روز هــر ســالتــــ سفــره ی مهــربــانــی پهــن مــی کنــی ؛

 

 مــی شــود امســال مــا را بــه میهــمانیــه "دلخــوشــی"هــا ببـــری.

 

قــول مــی دهــم انــدکــ اندکـــ بــرداریــم کــه تــه دلمــان را نزنــد.

 

قــول مــیدهیــم ایــن بــار رو دل نکنیــم . . .

 

کــه یــادمــان بــرود چــه بلایـــی سـر دلخوشیهــایــمان آوردیــم . . .

 

خــدآیــم؟

 

 شنیــده ام. . .بــر ســر در خــانــه اتــــ ایــن آیــه حکـــ شــده استــــ؛

 

نبئُ عِـــبــادِی انِـــی انـــا الغفــورُ الــرحِــــیمُ

 

"بنــدگــانــم را آگـــاه کن کــه مــن بخشنــده ی مهــربــانم"

 

مــی دانــی . . .

 

مـــن بــه این آیــه ات دلخــوشــم  ؛ مــی شــود

 

 فقــط همیــن رااز سفــره ات بــردارم؟

 

آخــر بــرایــم دنیــا دنیــا دلخـــوشـی مــی آورد. . .

 

اجــازه مــی دهــی خــدایــم؟ . . .



"ایــن مطلب رو پــارسـالم گـذاشتم واسـه همیـن

 خوندنش شایـد بـرای بعضـی از دوستــان تکــراری بــاشـه"




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،