تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
درد مــن درد مــردم زمـــانـــه استــــــ . . .

 

کـودک بــی قــرار ســرزمیــن مـــن


اشکـــ تــو درد مــن استــــ


قطــره قطــره هــای اشکـــهــای تـــو دریــای درد مــن استــــ


کــودکــ بـی تــاب ســرزمیــن مــن


غــم تــو ، غــم مــن استــــــ


ذره ذره ی غمهــای تــو


دنیــای غــم مــن استـــــ


ای دردت بــه جــان بی تــاب خستـــه ام


گــریــه مکــن


بــه جــای تـــو مــن مــی گــریــم


مــن اشکــ می ریــزم


غصــه مخــور


غصــه هــایتـــــ . . .


غمهــایتـــــ . . .


بــرای مـــن


بــه جــای تــو مــن غصــه خــواهــم خــورد


بــه جــای تــو مــن خــواهــم ســوختــــــ



عیــد نــزدیکــــ استـــــ

 

و بــا ایــن فــاصلــه طبقــاتــی کــه در جــامعــه کــاملا بــه چشــم مــی آیــد ،

 

انــدوهــی  بــزرگـــ در راه استـــــ.

 

بچــه هــا و نــوجــوان هـــا مــی بیننــد کــه در کشــوری کــه آنهــا

 

هــم از دارایــی آن سهمــی دارنــد ،

 

بــرخی دارنــد از پــولــداری بــه در ودیــوار مــی کــوبنــد

 

و بــرخــی بــس کــه دو دو تــا چهــار تــا مــی کننــد پــاکــ حســاب

 

زنــدگــی از دستشــان در مــی رود.



خــدایا ! !

 

نمیــدانــی هــوای خانه گــاهی چقــدر دلگیــر مــی شــود

 

دیگــر نــه اشک درمــان استــــ نــه خنــده هــایــی از ســر بــی خیــالــی . . .

 

بــه هــر ســو پنــاه می یــرم تــا از خــود بـگــریــزم . . .

 

غمــی نهفتــه در وجــودم فــریــاد مــیزنــد . . .

 

اگــر بگــویــم نمی دانــم آن هنگــام چــه می خــواهــم

 

بــاور کــن . . .

 

بــه هــر چــه مــی انــدیشم تکــرارش  قلبــم را مــی آزارد. . .

 

بــایــد فــریــاد بــزنم . . . بلنــد . . .بــلنـد . . .بلــندتر ،

 

 امــا کسی نبــایــد درد دلــم را بشنــود . . .


چــه کســی لایق استــــ

 

تــا بــرایــش از غمــی بگــویــم کــه در نگــاه گــدای ســرگــذر دیــدم!

 

چــه کسـی مـی فهــمد. . .

 

وقتــی مـیگــویــم :بــه فــریــادم بــرس !

 

هیچکس . . .

 





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
عکــس نـــوشتـــه _ کــارت پستــال زیبـــــا



























ادامـــــــــه جملاتـــــــــــ در ادامـــه مطلــــبــــ








ادامه مطلب

طبقه بندی: عــــکـــــس هــــایـــی از جـــنس کمـــیـــــاب_عکــس نـــوشتــــه_کــارت پستــال،
مــردم بیچـــاره ســرزمیــن مــن . . .


اینجـــا ســرزمیــن مــن است . . .


جــایی کــه مــردهــایــش دوستــ نــدارنــد شبیــه مــرد بــاشنــد . . .


مــا هیــچ نمــی ســازیــم ؛


ولــی بــدان هنـــر نــزد مــا اســت و بــس . . .


اینجــا همــه بــه بهشت مـی رونــد چــون حجــاب اجبــاریست . . .


شــاعــر زیــاد داریــم ، ســرود مــی ســازنــد . . .


حســابـی خــودمــان را تعــریف می کنیــم . . .


مــردمــان شــادی هستیــم و بــرای همــدیگــر جــوک مـی ســازیــم . . .


اینجــا ســرزمیــن مــن است . . .


ســرزمیــن مــردانــی کــه حجـاب را بــرای نـاموسشــان 


اجبــاری ولازم مــی داننــد . . .


ولـی حجــاب دیگــران را عقب مــانــدگــی مـی پنــدارنــد . . .


اینجـــا زنــده هایــش در آرزوی سقفــی شکسته انــد . . .


و مــردگــانش زیــر بــارگــاههای طلا خــوابنــد . . .


در ایــن تحــریــم عــده ای در بستــر بیمــاری در انتظار


 دارویــی خــارجی جـان میدهنـــد


و هنــوز تــاجــران ایــن ســرزمیــن در پــی واردات ؛ سگ ،عطــر ولبــاسنــد 


چــه استقبــالی می شــود از سگ، گــربــه ، عطــر ولبـاس . . .


اینجــا تقلیــد یکــ فــرهنگــ شــده و تبعیض یــک قــانــون . . .


تنهــا افتخــار مــا کتیـبه ها و خــرابــه های گــذشتگــاننــد . . .


مــا خــود چیــزی نــداریــم فقط رقاصیم بــه ســاز غــربی ها میرقصیم . . .


اینجــا ســرزمیــن مــن است . . .


ســرزمینــی کــه در آن


زیرگــذر و تــونل جــای بــوق و فــریــاد استـــ . . .


جــوانــی مـاشینش را بیمه قمــر بنی هــاشم میکــند . . .


مــردی بخــاطــر کــم حجــابی بــه زنش تهمت فــاحشــه میــزنـد . . .


دختــری کلیــد بختــش را در دست فــال فــروشــان میبینــد . . .


شخصیت هــای بــزرگ ســوژه خنــده انــد . . .


بــرای استخــدام عــلم ، درک ، شخصیت ، مــهم نیست . . .


انگــار عقب مــانــدگــی زیــر پــوست ســرزمیــن مــن استــ . . .




آدم هــای ســرزمین مــن بــه اسم دیــن و مذهب نمــادیــن


 و بـی ریشــه شـون


 اونقــدر بــی دیــن و مذهب رفتار مــی کننــد کــه دست مایــه


تمسخــر دینــداران و کــافــران هستنــد . . .


مردم ســرزمـیـن مــن بــه امیــد خــانه هــای بهشتی ،


ثــروت مــال و منال بهشتی ،اموالشون رو در حساب هــای بــانکی


آنچنــانی فقط پــس انــداز مــی کننــد !


مــردم ســرزمیــن مــن امیــد دارنــد در حــالیکــه اســاس دیــن رو مـورد


بــی توجهــی قــرار میــدن ، بــا  عبــادت و دعــا ،


تــوی دنیــا کــه نــه ، تــوی اخــرت بهشت داشتــه بــاشنــد !


مــردم ســرزمین مــن بــه امید حــوریــان و غلامان بهشتــی ؛


همســران خــودشــون رو نــادیده مــی گیــرنـد . . .


مــردم ســرزمیــن مــن دنیــا رو بــا دستـان خــودشــون جهنــم کــردنــد


و بــه خــودشــون وعــده بهشت آخــرت رو میــدن !


مــردم ســرزمیــن مــن نــاآگــاهنــد نسبت بــه بــی ایمــانــی


 عمیقــی کــه تــوی دلهــاشــون ریشــه کــرده و بــاز بهشت 


رو از آن خــودشــون می دونن !


مــردم ســرزمیــن مــن بنــدگــی رو از خــاطــر بــردن


و خــدایی مــی کننــد تــوی دنیــا . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،