تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
مـــن از مــــرداد نمــی گــذرمـــ بــه همیــن ســادگــی . . .


"تقــــدیــم بــه آن  کســی کـــه آفتــاب مهــرش در آستــــان قلبــمــــ



 همچنــــان پا برجاستـــ و هــرگــز غـــروب نخـــواهـــد"





تـــــولــدتــــــ مبـــارکــــ عـــزیـــزم




 

 

22 مـــرداد !!!

 


 

چــه بــی همتـــا روزی ستـــ بــرای مــن

 

 

 بــی همتــــا و بــِی مــاننـــد . . .

 

 

منـــی کــه تــارو پــود ذهنــم عجیــن شــد

 

 

بــا ایــن زمــان خجستــــه از روزی کــه قلــبــم بــا حــس بــودنتــ آشنـــا شــد . . .

 

 

اکنـــون نیــلوفــرم !

 

 

 فــرشتـــه مهــربــان آرزوهــایــم !

 

 

 بـــدان کــه وجــود مــن لبــریــز شــوق بــودن تــوستـــــ ؛

 

 

چنــان ســرشــارم از بــودنتــــ کــه . . .

 

 

کــه فقــط خــدا مــی دانــد

 

 

و وجــود جهــان نیــز  در زیبــاتــریــن روز ســال

 

 

شــادی خــود را از وجــود کــوچــکــــ مــن وامــدار استـــــ

 

 

چــرا کــه مــن در ایـــن زیبــاتــریــن روز جهــان عــاشــق تــریــن مــردمــان زمیــنم .

 

 

 و بــاز نیــلوفـــرِ مــن

 

 

لبخــنــد بــر لبــانتــــ جــاودانــه و عشــق در دلتـــ مــاندگــار بــاد

 

 

زیــبا بمــانـــی  عـــاشــق بمــانـــی

 

 

 بــودنتـــــ مبــارکـــــ

 



مـــن از مــــرداد نمــی گــذرمـــ بــه همیــن ســادگــی . . .



کنــار آمــده ام بــا روزهــایــی کــه بـــاد مــی شــونـــد



 و شبــ هـــا کــه سکــوتـــ مــرا شبیــهِ هیــچ واژه ای نمــی کنــد



 چقــدر سنگــین شــده استــــ پــاهــایـــم کــه از فصــل هــا نمــی گــذرد



 ایــن روزهـــا تقــویــم هــا زنــدگـــیم را کــلافــه مــی کنــد



 بــا شنــاسنــامــه ای کــه هــر روز بــزرگــتــر مــی شــود



 وچشــم هــایــی کــه بــا هیــچ نگــاهــی نمــی لــرزد



تنهــا مــرداد استـــ مــرا شبیهه خــودمـــ مــی کنــد



 فصــلــی کــه واژه هــایــم را بــه معــنای تــازه مــی بــرد



 مــن از مــرداد بــه همیــن ســادگــی نمــی گــذرم چــون مــاهـــه نیـــلـــوفــرمــه 




جشــن میلادتــــ را بــــه پـــرواز مـــی روم



درایـــن خـــانگـــی تـــریـــن آســمـــانِ بـــی انتــهـــا



آسمـــانـــی کـــه نـــه بـــرای مــن



نـــه بــرای تـــو



کــه تنهـــا بـــرای “مـــا” آبیستـــــ . . .







احمــدی نــژاد رفتــــ ـ ـ ـ ـ

احمــــدی نــژاد رفتــــ ؛



بعــد از تمـــامِ اشکـــ هــا و لبخنــدهـــا ؛



بعـــد از همــه گــرانــی هــا و حبــابــی شــدن هــای بــازار ؛ 



بعــد از تمــامِ روزهــایِ سختــــ . . .



بــرای بــازداشتـــ شــدگــان کهــریــزکـــ و خــانــوادهــــایــشــان ؛



بعــد از همــه جنجــال هــا ؛



هیــاهــوهــا ؛



 بگــم بگــم هــا و افشــاگــری هـــا



احمــدی نــژاد رفتــــ



 امــا لیستــــ مفســدان اقتصــادی هنــوز در جیبـــ هــایــش بــاقــی مــانــده .



 احمــدی نــژاد رفتـــ



 امــا نــه بــا کــاپــشن معــروف !



بــا کتــ و شلــوار



 تــا شعــار



"مـــن بــه رئیــس جمهــوری رای میــدهــم کــه کتـــ و شلــوار نمــی پــوشــد"



 مــاننــد بسیــاری از شعــارهــای انتخــابــاتــی ســال 84 و 88



مثــلِ



"آوردن نفتـــ بــر ســر سفــره هــای مــردم" رنگـــ ببــازد.


احمــدی نــژاد رفتــــ ـ ـ ـ ـ




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
بــــه یــاد ِ مــردمـــ ســوریــه

 از همـــان روزی کــــه دستــــ حضـــرتـــِ "قــابیــل"



 گشتــــ آلــوده بــه خــون حضـــرتــِ"هــابیــل"



از همـــان روزی کــه فــرزنـــدانِ "آدمـــــ"



صــدر پیغــام آورانِ حضــرتِ باریتعالــی شـــدنـــد



 زهــر تلــخ دشمنــی در خــون شــان جــوشیــد؛



 آدمیتـــــ مــرده بــود



 گـــرچـــه آدمـــ زنــده بــود.



 از همــان روزی کــه "یــوسفـــ" را بــرادرهــــا بــه چــاه انداختنــــد



 از همــان روزی کــه بــا شـلاق و خــون "دیــوار چیــن" را ســاختنــد



آدمیتــــ مــرده بــود.



 بعــــد دنیــا هـــی پُر از آدمــــ شــد



و ایــن آسیــابــــ گشتـــ و گشتــــ



قــرنهـــا از مــرگـــ آدمـــ هــم گــذشتــــ



 ای دریــغ آدمیتـــــ بــرنگشتــــ.



 قــرن مــا روزگــار مــرگــِ انســانیتــــ استــــ



سینــه دنیــا ز خــوبــی هــا ، تهـــی استــــ



صحبتــــ از آزادگــی ، پــاکــی ؛ مــروتـــ ، ابلهـــی استــــ 



صحبتــــ از "مــوســی"و "عیســی" و "محمــد"نــابجــاستـــــ



قــرن "مــوســی چمبــه" هــاستــــ !



 مــن کــه از پــژمــردن یــک شــاخــه گــل



 از نگــاه ِ ســاکتـــ ِ یـــک کــودکــ بیمــار



از فغــانِ یــک قنــاری در قفــس



از غــم یکـــ مــرد در زنجیــر



 حتــی قــاتــلی بــردار



 اشکــ در چشمــان و بغضـــم در گــلوستــــ



  و اندریــن ایــام ؛



زهــرم در پیــالــه، زهــر مــارم در سبــوستــــ



مــرگـــ او را کجـــا بــاور کنــم ؟



 صحبتــــ از پــژمــردن یکـــ بــرگـــ نیستــــ



 وای ؛ جنگــل را بیــابــان مــی کننـــد



 دستــــ خــون آلــود را در پیـــش  چــشـمـــان خلــق پنهــان مــی کننــد



  هیچ حیــوانـــی بــه حیــوانــی روا نمــی دارد



 رو آنچــه ایــن نــامــردان بــا جــان ِ انســان مــی کننــد . . .



صحبتــــ از پــژمــردن یکــ ـ ـ ـ بــ ـ ـ ـرگـ ـ ــ  نیستـ ـ ـ ـ ـ




"دیــروز بهــشـتـــ را بــه گنــدم فــروختیـــم ؛



مــراقبـــ بــاشیــم امــروز آن را بـــه تکـــه نــانـــی نفــروشیـــم"






خــدآیــــا . . .

خــــــدآیــــــا . . .



 بـر دل مــردم شهــر مــن انــدکــی شــادی بپــاش . . .



انــدکــی مهــربــانــی .. . انــدکــی دلخــوشــی . . . اندکــی . . .



خستـــه شــد ه ایـــم از ایــن هــوای در هــم کــه نــه بــارانــش هــوای 2 نفــره



را بــه یــادمــان مــی انــدازد 



و نــه آفتــابــش خــانــه هــایــمان را گــرمــی مــی بخــشــد.



خستـــه شــده ایــم از ایــن خیــابــان ممتـــد کــه حتــی تــابستــانــش



هــم بــرگــریــزان پــاییـــز را در دلمــان زنــده مــیکنــد.



خستــه شــده ایـــم از دیــدن نیمکتـــ هــایـــی کــه روی آن مــردی بــا سیگــاری در دستـــ ؛



خــاطــراتــ خــود را دود میـــکنــد.



خستـــه شــده ایــم از کتــابهــایـــی کــه پــایــانـــش همیــشه خــوش استــــ



در حــالــی کــه مــِیدانیــم ایــن خــوشبختیــهــای احتــمالـی فقــط در کتــابــ اتفـاق مــی افتــد.



خســته شــده ایــم از دلسبتــه شــدن بــه چــراغ آن و آف آیدیــهـایــمان ؛



 از بــودن هــایــی کــه فقــط زرد و بــی رنگــ شــدن یکــ چــراغ



 بــود و نبــودمــان را تعییــن مــی کنــد.



خستــه شــده ایــم . . .



از دنیــایــــی کــه هستـــ و نیستـــمــان در آن فقــط عــددی را تغییــر مــی دهـــد.



خــدآیــــا . . .



اعتــراف مــیکنــم کــه خستــه ام ؛



دلخوشــی هــایــم تــه کشیــده انــد. . .



راستـــی خــدایـــم. ..



مــی گــویــند 30 روز هــر ســالتــــ سفــره ی مهــربــانــی پهــن مــی کنــی ؛



مــی شــود امســال مــا را بــه میهــمانیــه "دلخشــوشــی"هــا ببـــری.



قــول مــی دهــم انــدکــ اندکـــ بــرداریــم کــه تــه دلمــان را نزنــد.



قــول مــیدهیــم ایــن بــار رو دل نکنیــم . . .



کــه یــادمــان بــرود چــه بلایـــی سـر دلخوشیهــایــمان آوردیــم . . .



خــدآیــم؟



شنیــده ام. . .بــر ســر در خــانــه اتــــ ایــن آیــه حکـــ شــده استــــ؛



نبئُ عِـــبــادِی انِـــی انـــا الغفــورُ الــرحِــــیمُ



"بنــدگــانــم را آگـــاه کن کــه مــن بخشنــده ی مهــربــانم"



مــی دانــی . . .



مـــن بــه این آیــه ات دلخــوشــم مــی شــوم



 فقــط همیــن رااز سفــره ات بــردارم؟



آخــر بــرایــم دنیــا دنیــا دلخـــوشـی مــی آورد. . .



اجــازه مــی دهــی خــدایــم؟ . . .










طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
بــرای تــو(نیـــــلــوفــرمــــ) و خــویش

 

تمــــامــــ تـــرانـــه هــایــمــــ تــرنــمـــ یــاد تـــوستـــــ

 

 

و تمــامــــ نفسهــایــمــ خلاصــه در نفسهـــــای تــوستــــ

 

 

ای زلال تــر از بــاران و پــاکتــر از آیینــــه

 

 

بــه وجــود پــر مهـــر تــو مــی بــالــمـــ

 

 

و تــو را آن گــونـــه کــه مــی خــواهــی دوستــــ دارم



ای مهــربــان پــرنــده خیــالــم بــا یــاد تــو

 

 

بــه اوج آسمــانهــــا پــــر خــواهــد گشــود

 

 

و زیبــایـــی اتــــ را بــه رخ فــرشتگـــان خــواهــد کشیـــد

 

 

تبســمــی از تــو کافیستــــ کــه از هیــچ بــه همــه چیــز بــرســـم



بــــرای تــــو و خـــویش



چشمــانــی آرزو مــی کنــم



کـــه چــراغ هــا و نشــانــه را در ظلمتـــــ مــان ببینــد



گــوشــیِ کــه صــداهــا و شنــاســه هـــا را در بیهـــوشـــیِ مــان بشنــود



بــرای تــو و خــویش



روحــی کــه ایــن همــه را در بــرگیــرد و بپــذیــرد



و زبــانــی کــه در صــداقتـــ خــود مــا را از خــامــوشــی خــویــش بیــرون کشــد



و بگــذارد از آن چیــزهــا کــه در بنــدمــان کشــیــده استــــ سخــن بگـــوئیـــم



مــارگــوتــــ بیکــل 1958





طبقه بندی: عــ♥ــآشـــقــ♥ــآنـــ♥ــه،