تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
بیــــا بـاور کنیــــم دنیــا ، بــرای زنـدگی زیبـاستــــــــ.



دیگـــر هیچ آیینـــه ی آزرده ای


از اضطــراب سنگــ نخــواهــد گــریست


بلــبل هــای غمگیــن آن بــاغ دور


دوبــاره در صبــح روشنــی از نــور بــاز خــواهنــد گشت


و دیگــر کســی در آوازهــای آســان مــا


کلمــه ی کــوچکــی حتــی


از قــول ایــن شب ِ نــامــرد نخــواهــد شنیــد ؛


همیــن بــرای رضــایت ِ آب و اُلفت ِ آیینــه کــافی ست


تــا تشنگــان خستــه بفهمنــد


کــه مــا بــا پیـــالـه هــای نــوشــانــوش خــویش


خیلی زود


از کــوچــه هــای قــُرُق شــده ی ایــن شب ِ نــامــرد ، خــواهیــم گذشت . . .



قــرص هــایت را کــه بــه نــرخ روز بخــوری


تمــام دردهــا ، بــر زهــر خنــده هــایت تقســیم پــذیــر می شــونــد ؛


آنقــدر کــه جنــون را در خــودت مــرتب می کنــی ،


مبــادا پــای آلزایمـــرت بــه خــواب رود ...


از روایت عشــق بلنــد شــو ، کنــار بــرو


بــاور کــن تــو آنقــدر پــرتــی ،


کــه هیچ عــابــری ، گذارش بــه تنهــایی ات نمی افتــــد . . .


گــاه همــانطور کــه از چشــم هــای عشق می افتــی


از زنـــدگی هــم سقــوط خــواهــی کــرد . . .




بیــا بــاورکنیــم دنیـــا ، هنــوز هـــم مثـل شبــــ زیبــاستـــــ

زمینـش هستــــــ

هـــوایــش هــــم

خـــدایــش مهـــربـــان بــــا مـــا

چقــــدر از غــــم ســــرودیــــم و چقـــدر بـــا غصــــه ســــر کـــردیــــم

رهـــایــش کــــن

کمـــی بگـــذر. . .

بیــــا بـاور کنیــــم دنیــا ، بــرای زنـدگی زیبـاستــــــــ . . .

 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
جمــلاتـــ مفــهومــی _ زیبــاتــریــن عکــس نــوشتــه هــا و کــارت پستــال هـــا(سری14)




































ادامـــــــــه جملاتـــــــــــ در ادامـــه مطلــــبــــ




ادامه مطلب

طبقه بندی: عــــکـــــس هــــایـــی از جـــنس کمـــیـــــاب_عکــس نـــوشتــــه_کــارت پستــال،
شهــرِ ســرد . . .



هــوا ســرد است ، آدم هـــآ دیگـــر بــه مــاشیــن هــا


شبیــه شــده انــد در رفت و آمـــدی مبهــم انـــد . . .


بی ســرزمیــن تــر از بــآد بــه هــوای یــافتــن یکــ لبخنــد


در ســاعت صفــر ؛جهــآن را پیمــودم . . .


وقتـی کــه درد مشتــرک ، استخــوانهــآی مــرا سیــآه کــرده بــود،


وقتـی کــه مــن رو در روی سیــاهــی ایستــاده بــودم . . .


آنــاهیــد تکیــه گــاهــی بــود شگــرف ،


وقتــی کــه همــه ی خــاطــرات جهــآن را مــرور مــی کــردم ،


وقتــی کــه بــرای آزادی از هــزار راه عبــور می کــردم ،


چمــدانی سنگیــن . . .


دستــانــی خستــه بــا نگــآهــی منتظــر و قلبی نــا آرام . . .


پیــش رو جــاده ای بلنــد و شلــوغ بــا انتهــایی غــم انگیــز . . .


خیــابــان شلــوغــی کــه در آن احســاس تنهــآیی می کنــم . . .


مــی خــواهــم یکــ فنجــآن چــای داغ بنــوشــم و بعــد درنگــ کنــم


در لحظــه ای مــاننــد اکنــون ، لحظــه ای کــه بــاد ولگــرد آرام گــرفتــه


وســرود زنــدگـی بــا حضــور شمعــدانیِ هــا همــه جــآ پیچـیـده است . . .


لحظــه ای کــوتــآه کــه دیگــر تکــرار نمـی شــود. . .


از شهــر ِ ســرد انتظــار بهــآر نمی تــوان داشت . . .


از شهــر ِ ســرد انتظــار زنــدگــی نمی تــوان داشت . . .


قطــره هــآی داغ بــآران بــر دستهــآیــم مــی بــارنـــد. . .


نــه؛ بــاران کـــه نیست ، شــآیــد اشکــ خــورشیــد بــآشــد


کــه اینگــونــه دستهــآیــم را ،


کــه اینگــونــه قلبــم را ســـوراخ مــی کنــد . . .


مــن بــرهنــه ام در مــامــاتـــی ، چـــرآ کــه آنجــآ هــوا گــرم است . . .


از حــرفــ هــآی بــی ریــا . . .


مــن بــآ مــردم شهــر بــی لبخــند زنــدگــی کــرده ام . . .


آه چقــدر حــرفــ هـآی مــا نــزدیکــ بــه هــم است . . .


چقــدر دردهــآی مــا نــزدیکـــ بــه هــم استـــ . . .


در یکــی از ایــن روزهــآ روحــم را زنــده بــه گــور خــواهــم کــرد . . .


و نــوشتــه هــآی خط خطی ام را در پــرگـــآس ،


زیــر خــروارهـــآ درد چــآل خــواهــم کـــرد . . .


 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
جهـــآن ســوم جــایی است کــه جـــآ نیست . . .



جهــــآن ســوم جــایی است کــه در آن درآمــد دعــا نــویسی


از بــرنــامه نــویسی بیشتـــر استـــــ . . .


جهـــآن ســـوم جــایی است کــه تحصیلات هیــچ ارزشــی نــداره


 ولی اگـه آشنـا داشتــه باشـی بیشتـــر از فــوق لیســانس بـه کارت مـیاد


جهـــآن ســوم جــایی است کــه مــردمــش تو ســالــن


 مطالعــه مــی خــوابــن ، تــو پــارک درس مــی خــونــن


 و تــو محــل کــار بــازی مـی کننـــد . . .


جهــــآن ســوم جــایی است کــه آدمهــــا اگــر دلشــان بگیــرد ،


مجبــورند بــرونــد قبــرستـــان ،بیمــارستــان ،تیمــارستــان


 یــا آســایشگــاه ســالمنــدان ؛ تــا بفهمنـــد غــم هــای بــزرگتــری 


هــم هست ، نکنــد کــه دلشــان هــوای شــادی کنــد . . .


جهـــــآن ســوم جــایی است کــه یکــ دختـــر کنـــار خیــابــان


 می تــوانــد عــامــل اصــلی یکــ تــرافیکــ سنگیــن بــاشـــد . . .


جهــــآن ســوم جــایی است کــه تفــاوت بیــن شــادی کــردن


 و عــزاداری را تنهــا بــا دیــدن محــل بــرخــورد دستهـــا مــی تــوان فهمیــد . . .


جــهــآن ســوم جــایی است کــه هــر روز بیشتــر و


بیشتــر بــدبخت شــی امــا بــه بــدبختــی خــودت بگــویی خــوشبختـــی . . .


جهــــآن ســوم جــایی است کــه نــوجــوانــان


 آن روحیــه ی افــراد مســن را دارنــد ومیــانســال هــای


 آن خــود را مــرده حســاب می کننـــد . . .


جهــــآن ســـوم جـــایی است کــه راه سعــادت و نــزدیکـــی


بــه خــدا راه عــزاداری و غـــم است . . .


جهـــآن ســوم جــایی است کــه فقیـــران کشــور


خــود را نــادیــده مــی گیــرنــد و بــه نیــازمنــدان کشــورهــای


دیگــر کمک مــی کننــد .  .

 

جهــــآن ســوم جــایی است کــه مــردمــش روز بــه روز


پــس رفت مـی کننــد و پــس رفت خــود را افتخــار و


 پیــشرفت می داننـــد و علتــش را دیــن مــی داننـــد . . .


مـــردم مــا نمــی خــواهنـــد بــاور کننـــد کــه در


 کشــوری عقب مــانــده زنــدگــی مــی کنیـــم .  . .


جهـــآن ســوم جــایی است کــه جـــآ نیست . .  .



بـــرای مشــاهــده بقیـــه مطلب بــه "ادامـــه مطلب" بــرویــد



ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
امــروز بــا فــردا چــه فــرقـــی مــی کنـــد ؟ ؟ ؟ . . .

نفــریــن بــه صلیب شکستــــه ای کــه شکــانــد . . .


نفــریــن بـــه عقــایــدی کــه نسلــی را ســوزانــد . . .


نفــریــن بــه کــاخ هــایی کــه ســاختــه شــدنـــد ،


 تــا از آنـــان صــدای "دنیــای فــانــی ست" طنیـــن انــداز شــود . . .


نفــریـــن بــه زر و زور و تــزویــر کــه در پــوستـــــ


عــدالتـــ خــواهـــی بــه خــوردمــان داده شـــد. . .


نفــریـــن بــه بهشتـــی کــه دنیــایمـــان را جهنـــم کــرد . . .


نفــریــن بــه ســرهــآیــــی کــه خــم شــدنـــد تــا شکستــــه نشــونــــد . . .


آری ! مــن آن هفتـــاد خــط بــرجستـــه ی هفتــاد مثنــوی


 هفتــاد مَــن کــاغـــذ ِ ســرکــوب شــده ی هفتـــاد هـــزار ســال تــاریخــم . . .




بگــو چیکــار کنــم . . .


وقتــی شــادی  ، بــه دُم ِ بــادبــادکــی بنــد استـــــ


و غــم چــون سنگـــی ،


مــرا در ســراشیبــــ یکــ دره دنبــال مــی کنــد . . .


دلــم شــآخــه شــاتــــوتــی ستـــــ


کــه بـــآد . . .


خــونش را بــه در ودیــوار ؛پــاشیــده استــــــ. . .


 


وضــع مــا در گــردش دنیــا چــه فــرقــی مــی کنــد ؛


زنــدگــی یــا مــرگ بعــد از مـــا چــه فــرقــی می کنــد . . .


سهــم مــا از خــاک وقتــی مستطیــلی بیــش نیست . . .


جــای مــا اینجــاست یــا آنجــا چــه فــرقــی می کنــد . . .


فــرصت امــروز هم بــا وعــده ی فــردا گذشتــــ . . .


امــروز بــا فــردا چــه فــرقـــی مــی کنـــد ؟ ؟ ؟ . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،