تبلیغات
.:.دغدغـــه هــای یکـــ شهــرونــدِ عــادی.:.
کسی در جـــای خیس ! خوابش نمــی برد...


هنــوز 
دخترِ رحمــان ،
 با یک تبِ دوساعتــه میمیرد !
هنوز زور در بازوی مـــن ،
کالای بُنجلی ست ،
 که بــه تاراج هم نمــی رود..
«هنــوز 
یک با یک برابر نیستـــ» ،
هنوز از کوچـــه‌ی تن فروشــی ،
باید به نانوایــی رسید.
کارتنــی در دست سرپناهــی جُست .

کــودک بجای درس ،
هنــوز آشغال ها را زیــر وُ رو میکند
اما باز گوش هامان
آماجِ وز وز های شماستـــــ:

بیــا رای بــده !

من ، اُمتـــ نیستم ،
 ملتـــ نیستم ،
 همیشه در صحنـــه‌ی لازمِ شما نیستم ، 
شهیـــد پرور نیستــم ؛
من شهیــدی زنــده ام ،
 هر روز برای آب و نانــی 
کمتر از کبوتـــرِ حرم 
میمیرم و زنـــده میشوم .

رهایم کنیــد!

تنهــا -
با بنزهای ضـــدگلوله تان 
که می گذرید ،
پسآب های خشــمِ جاری در خیابان را ،
به روی کارتــنِ خوابم نریزید .

کسی در جـــای خیس !
خوابش نمــی برد!...







طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
التمــــاس تفــــــکر

مـا فرزنــدان نسل هایــی هستیــم کــه: 
صنعتـــ شـــان ،
 ساختـن سقـا خـانه و حسینیــه و علم و کتل. 

سیاحتــ شــان، 
رفتن به زیارتـــ ائمـه اطهــار و امامــزاده هــا 

طبابت شــان،
 دخیــل بستــن و قفــل بستن

 راه حل مشکل شــان،
 نــذر کــردن و سفــره انداختـن و توسل جستن 
و واسطــه تراشــی بین خود و خــدا

 مراسـم ملی شــان،
 زنجیــر زدن و قمــه زدن و دستــه راه انـداختــن

 ســر گرمـی شــان ، 
روضـه خوانـی رفتن و نوحـه گوش دادن و زاری و گریــه کردن

 و از همه مهمتر فرهنگــ شــان، 
فرهنگــــ خشنونتـــ و شهادتــ استشهــادی استــــ.

 دل شیر میخواهــد که خلاف جریان آب شنـــا کنی...





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
خدایـــا مــــــرا دریــــــابـ ــ ـ ـ ـ ـ ( عیـــد سعیــد فطــــر مبــارکـــــ )


بـــرای مشــاهده مطلب بــر روی تصویــر زیـــر کلیک کنیــــد




ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
غمگیــن تــرین کشـــور دنیــــآ . . .


مـــــــردم سرزمین من !مردمانی با خنده ها و گــــریه های پنهانی!

 مردمانــــی با مـــآسکــ هـــآی تاریخـــــی !

دیـــروز شادی در میـــدآن هــــآی ورزشی پشت نگـــآه 

تنـــد سیــــاست به تـــردیـــد

 تبــدیل می شـــد و امـــروز  انـــدوه هم میهنانـــم در پشتـــــ ِ  تیـتــرهــــآی 

سیـــآست زده روزنـــامه هــــآ گم می شـــود .

 بیچـــآره مـــردم ســـرزمین مــن ؛ بیچــــآره مـــن.

بیچــــآره مـــردمـــی کــه نــه جـــرات شـــآدی کــردن دارند 

نه حق گریستـــــن . . .


 بـــرای مشـــآهده بقیـــه  بــه ادامـــه مطلب بـــرویــــد . . .



ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
ســــآل نــــــو مبــــــــآرکــ ـــ ـ ـ ـ ـ
زنــــــدگــــــی ِ مـــــن . . .


زنــدگــی مـــن ؛


آغــــآزش فکــــآهــــی همیــــن لبخنــــدهــــآی اجبـــاریستـــــ !


لبخنــــدهـــــآیی ،


 در پس قـــآبهــــآیی کـــه عکـــاسشـــآن مــن هستنــد ، محکــومنـــد . . .


عکـــآس، مـــرا محکـــوم بــه لبخنـــد زدن می کنـــد ،


تــــآ نـــرنجـــآنـــم دل ِ پـــر کینــــه بنـــده آی رآ . . .


قطـــــره ای بـــآرآن میشــــود در چشمـــانــم


و مینشینــــد بغضـــی در گلـــویــم تـــا شـــاهـــد نـــاتــوآن تـــریــن خــط هـــآ


بــر روی گـــونــه ام کــه تشکـــیل لبخنـــدی تلــخ می دهنــــد ؛ بـــاشـــم . . .


و ای کـــآش دلهــــآ در چهـــره هـــآ بـــود . . .


نمنـــآک می شـــود ،


چشمــــی کــه شـــآهـــد لبخنـــد زدن ،


بـــر وآژه واژه کلمـــه هــــایی است کــه هـــر کــدآم ،


دنیــــآیی از حـــرف نــــآگفتــــه انـــد . . .



حـــآل و هـــوآی بـــدی ستـــــ !


ایــن روزهــــآ . . .


در هجـــوم بغضــــی نـــاگـــزیــــر می نــویســـم خـــود رآ


بــآ صــدآی دلنـــواز بنــــآن ،


در هـــوآی ِ حمـــاقتـــی تلخ و سکــوت ِ ســـاده یِ تـــرس !


بــه وسعت ِ حجـــم بــی مــــن بـــودن


در پـــرســه هـــآی غـــم یــآکـــریــــم خـــانــه ی مــآدر بـــزرگــــ


ایـــــن روزهـــــآ . . .


تکــــ ســوآرِ  جــــآده ی ِ وآژه هــــآی نـــآرستـــه ام 


عبــــور می کنــــم


خـــرآمـــآن خـــرآمـــآن از انتهــــآی شب


بـــآ دلی کلافــــه


و در می زنـــــم بـــر هــوس رختهــــآی کهنــــه


شبیـــه انگشتـــ ِ بـــآران ، بـــر شیشــــه ی ِ اتـــآق ِ قدیمــــی


هـــوآی فصــــل پنجـــم دارم . . .


بـــــرآی مشـــاهـــده بقیــه ، بــه ادامـــه مطلبـــــ بــــرویـــد . . .




ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
چــــــرآهــــــای بـــی جــ ـ ـ ـوابـــ ـ ـــ ـ ـ ـ ـ؟ ؟ ؟ ؟ ؟



چــرا در هــر شــرایطی منافــع شخــصی را به منــافع جمع تــرجیــح می دهیــم ؟


چــرا یک عــمر از تــرس نــداری گــدا زنــدگی مــی کنیــم ؟


چــرا غــالبــا مهــارت را بــه دانش تــرجیح می دهیــم ؟


چــرا بیشتــر در گــذشـته به ســر میبــریــم تــا جــایی


 کــه آینــده را فــراموش می کنیــم ؟


چــرا از دور اندیشــی و بــرنــامه ریــزی عاجــزیــم و غالبــا دچــار روزمــردگی و


دچــار حل بحــران هستیــم ؟


چــرا عقب افتادگیمــان را بــه گــردن کشــورهــای قــدرتمنــد 


و توطئه آنهــا می انــدازیــم ؛


وبــرای جبــران آن قــدمی بــرنمی داریــم ؟


چــرا دیگــران را نصحیـت می کنیــم ؛ ولی خودمــان به آنهــا عمل نمی کنیــم ؟


چــرا هنگــامی کــه به هدفمــان نمی رسیــم آنــرا به حســاب


نصیب و قسمت یــا ســرنــوشت و بــدبیــاری می اندازیــم


ولی هــرگــز به تجــزیــه و تحلیل علل آن نمی پــردازیــم ؟


چــرا همیشــه آخــرین تصمیــم را در دقیقــه نــود می گیــریــم ؟


چــرا یک ایــرانی در کــانـادا یــا آمــریکــا به ســرعت پیشــرفت می کنــد ؛


ولی هموطنــان او در ایــران در حــال در جــا زدن هستنــد؟


چــرا مــرده هــایمــان را بیش از زنده هــایمــان احتــرام میگــذاریم ؟


چــرا در هیچ کشــور تــوسعــه یــافتــه ای "ســرعت گیــر" بــرای خودروهــا ایجــاد نمی کننــد ؟


چــرا بــرای تصمیــم گیــری بعــد از تمــام بــررسی هــای ممکــن


آخــر کــار استخــاره می کنیــم ؟


در غــرب دختــران جــوان آرایش نمی کننــد و آرایش خــاص پیــر زنهــااست ؛


ولی در ایــران  عکس ایــن جــریــان دارد ؟


چــرا جــراحــان ایــرانی بــر خلاف تعــرفــه هــای رسمی مبلغ کلانــی


 از بیمــار جــداگــانه دریــافت می کننــد؟


چــرا  فکــر می کنیــم بــا صدقــه دادن خــود را در مقــابل اقــدامــات 


نــابخــردانــه مــان بیمــه می کنیـــم ؟


چــرا در مکتبــــ ایــرانــی کشــورهــای مسیحــی و یهــودی خــداپــرستـــــ ؛

دشمــن و کــافــرنــد ؛ ولــی کشــورهــای کــوبــا و روسیــه و چیــن

کمــونیستــــ ؛ بــرادرنــــد ؟

چــرا در مکتبــــ ایــرانـــی خنــده و رنگــهــای شــاد جــلفــه ؛

ولــی گــریــه و رنگـــ سیــاه متــانتـــ ؟

مکتــبـــ ایــرانــی بــالــاتــریــن آمــار صــدقــه جهتـــــ دفــع بــلا در دنیــا رو داره

؛ ولــی نمیــدونــــم چــرا فقــر غــوغــا میــکنــه و هــم آمــار تصــادفــات

و تلفــات جــاده هــای ایــران ده بــرابــر میــانگــین جهــانیــه؟!


چــرا در ایــران فــارغ التحصیلان مــدیــریت و علوم سیــاسی غالبــا بیکــارنــد ،


 امــا در عوض سیــاستمــداران و مــدیــران کشــور همــه پــزشک ، مهنــدس


 ؛ روحــانی و یــا بنحــوی کــارشنــاســان رشتــه هــای دیگــرنــد ؟


 بــرای مشــاهــده بقیــه مطلب به "ادامـــه مطلبــ ـ ـ ـ "بــرویـــد



ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
وعده هـــای خــیالی . . .
بــرای مشــاهــده مطلب بـــر روی تصـــویــــر زیــر کلیک کنیـــد 




ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
سال نــو مبــارک
زندگی یعنی چه ؟

زندگی یعنی چه ؟



زوزه تاریــخ ، کشتـــار زمـــان ، گــرگهــای گــرسنــه کــهن ،


کلاغـــان خبــر چیــن امـــروز . . .


کفتـــار خــونخــوار قــرن ، لاشخـــورهــای خــوشبختـــی ،


 نیــش عقــربهـــای بــدبخت . . .


کــرمهـــای لجــن خــوار آرزو ، طــاووس زیـبای نــاامیــدی ،


پــارس سگهــای امیــد . . .


خنــده هــای شیـــریــن مــرگ ، گــریــه تلــخ زنــدگــی ،


 بــوی عطــر فقــر و بــوی تعفــن ثــروت . . .


سیـــاهــی روزهــای روشــن ، روشنــایی شیهــای سیـــاه . . .


تکــرار غــروب همیشگـــی و خــورشیــد بــی رنگ زمــان . . .


زنــدگــی یعنــی چــه ؟ ؟ ؟ ؟ ؟


انتظــار بـــی پــایــان ؟ یــایــان نــاامیــدی ؟ مــرگ انســان ؟


گــردش زمیــن ؟ پــرواز پــرنــده ؟ غــروب خــورشیــد ؟


انتظــار آزادی ؟ آغــاز بی پــایــان یــا پــایــان بــدون آغــاز ؟


اسیــران در بنــد تــاریــخ خــونین ؟


یــا نـــه نشستـــن یک پیـــرمــرد روی صنــدلی ؟


خمیــازه کــودک در گهــواره ؟


گــرسنگـــی محـــرومیـــن یــا خنــده کفــار ؟ یعنی کشتــی نــوح ؟


قــربــانی اسمــاعیــل ؟


شکستن بتهـــای سنگی بــا سنگهــای قیمتی ؟


یعنــی رویــا ؟ اشک ؟ گــریــه ؟ خنــده ؟ غـــم ؟ شــادی ؟


غصــه یــا مــرگ ؟


راستــی زنــدگی یعنی چــه ؟؟ . . .









طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
عیـــد سعیــد فطـــــــر مبــارکـــــ

بر روی تصویــــر زیــر کلیکــ کنیـــد



ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
اعتــراف مــیکنــم کــه خستــه ام



خــــــدآیــــــا . . .

 

 بـر دل مــردم شهــر مــن انــدکــی شــادی بپــاش . . .

 

انــدکــی مهــربــانــی .. . انــدکــی دلخــوشــی . . . اندکــی . . .

 

خستـــه شــد ه ایـــم از ایــن هــوای در هــم کــه نــه بــارانــش هــوای 

 

2 نفــره را بــه یــادمــان مــی انــدازد 

 

و نــه آفتــابــش خــانــه هــایــمان را گــرمــی مــی بخــشــد.

 

خستـــه شــده ایــم از ایــن خیــابــان ممتـــد کــه حتــی تــابستــانــش

 

هــم بــرگــریــزان پــاییـــز را در دلمــان زنــده مــیکنــد.

 

خستــه شــده ایـــم از دیــدن نیمکتـــ هــایـــی کــه روی آن مــردی بــا 

 

سیگــاری در دستـــ ؛ خــاطــراتــ خــود را دود میـــکنــد.

 

خستـــه شــده ایــم از کتــابهــایـــی کــه پــایــانـــش همیــشه خــوش استــــ

 

در حــالــی کــه مــِیدانیــم ایــن خــوشبختیــهــای احتــمالـی


 فقــط در کتــابــــ اتفـاق مــی افتــد.

 

خســته شــده ایــم از دلبستــه شــدن بــه چــراغ آن و آف آیدیــهـایــمان ؛

 

 از بــودن هــایــی کــه فقــط زرد و بــی رنگــ شــدن یکــ چــراغ

 

 بــود و نبــودمــان را تعییــن مــی کنــد.

 

خستــه شــده ایــم . . .

 

از دنیــایــــی کــه هستـــ و نیستـــمــان در آن فقــط عــددی


 را تغییــر مــی دهـــد.

 

خــدآیــــا . . .

 

اعتــراف مــیکنــم کــه خستــه ام ؛

 

دلخوشــی هــایــم تــه کشیــده انــد. . .

 

راستـــی خــدایـــم. ..

 

مــی گــویــند 30 روز هــر ســالتــــ سفــره ی مهــربــانــی پهــن مــی کنــی ؛

 

 مــی شــود امســال مــا را بــه میهــمانیــه "دلخــوشــی"هــا ببـــری.

 

قــول مــی دهــم انــدکــ اندکـــ بــرداریــم کــه تــه دلمــان را نزنــد.

 

قــول مــیدهیــم ایــن بــار رو دل نکنیــم . . .

 

کــه یــادمــان بــرود چــه بلایـــی سـر دلخوشیهــایــمان آوردیــم . . .

 

خــدآیــم؟

 

 شنیــده ام. . .بــر ســر در خــانــه اتــــ ایــن آیــه حکـــ شــده استــــ؛

 

نبئُ عِـــبــادِی انِـــی انـــا الغفــورُ الــرحِــــیمُ

 

"بنــدگــانــم را آگـــاه کن کــه مــن بخشنــده ی مهــربــانم"

 

مــی دانــی . . .

 

مـــن بــه این آیــه ات دلخــوشــم  ؛ مــی شــود

 

 فقــط همیــن رااز سفــره ات بــردارم؟

 

آخــر بــرایــم دنیــا دنیــا دلخـــوشـی مــی آورد. . .

 

اجــازه مــی دهــی خــدایــم؟ . . .



"ایــن مطلب رو پــارسـالم گـذاشتم واسـه همیـن

 خوندنش شایـد بـرای بعضـی از دوستــان تکــراری بــاشـه"




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
چــه خبــر در ایــران . . .

بـــــر روی تصــویــر زیـــر کلیــک کنیـــد . . .




ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
بیــــا بـاور کنیــــم دنیــا ، بــرای زنـدگی زیبـاستــــــــ.



دیگـــر هیچ آیینـــه ی آزرده ای


از اضطــراب سنگــ نخــواهــد گــریست


بلــبل هــای غمگیــن آن بــاغ دور


دوبــاره در صبــح روشنــی از نــور بــاز خــواهنــد گشت


و دیگــر کســی در آوازهــای آســان مــا


کلمــه ی کــوچکــی حتــی


از قــول ایــن شب ِ نــامــرد نخــواهــد شنیــد ؛


همیــن بــرای رضــایت ِ آب و اُلفت ِ آیینــه کــافی ست


تــا تشنگــان خستــه بفهمنــد


کــه مــا بــا پیـــالـه هــای نــوشــانــوش خــویش


خیلی زود


از کــوچــه هــای قــُرُق شــده ی ایــن شب ِ نــامــرد ، خــواهیــم گذشت . . .



قــرص هــایت را کــه بــه نــرخ روز بخــوری


تمــام دردهــا ، بــر زهــر خنــده هــایت تقســیم پــذیــر می شــونــد ؛


آنقــدر کــه جنــون را در خــودت مــرتب می کنــی ،


مبــادا پــای آلزایمـــرت بــه خــواب رود ...


از روایت عشــق بلنــد شــو ، کنــار بــرو


بــاور کــن تــو آنقــدر پــرتــی ،


کــه هیچ عــابــری ، گذارش بــه تنهــایی ات نمی افتــــد . . .


گــاه همــانطور کــه از چشــم هــای عشق می افتــی


از زنـــدگی هــم سقــوط خــواهــی کــرد . . .




بیــا بــاورکنیــم دنیـــا ، هنــوز هـــم مثـل شبــــ زیبــاستـــــ

زمینـش هستــــــ

هـــوایــش هــــم

خـــدایــش مهـــربـــان بــــا مـــا

چقــــدر از غــــم ســــرودیــــم و چقـــدر بـــا غصــــه ســــر کـــردیــــم

رهـــایــش کــــن

کمـــی بگـــذر. . .

بیــــا بـاور کنیــــم دنیــا ، بــرای زنـدگی زیبـاستــــــــ . . .

 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
شهــرِ ســرد . . .



هــوا ســرد است ، آدم هـــآ دیگـــر بــه مــاشیــن هــا


شبیــه شــده انــد در رفت و آمـــدی مبهــم انـــد . . .


بی ســرزمیــن تــر از بــآد بــه هــوای یــافتــن یکــ لبخنــد


در ســاعت صفــر ؛جهــآن را پیمــودم . . .


وقتـی کــه درد مشتــرک ، استخــوانهــآی مــرا سیــآه کــرده بــود،


وقتـی کــه مــن رو در روی سیــاهــی ایستــاده بــودم . . .


آنــاهیــد تکیــه گــاهــی بــود شگــرف ،


وقتــی کــه همــه ی خــاطــرات جهــآن را مــرور مــی کــردم ،


وقتــی کــه بــرای آزادی از هــزار راه عبــور می کــردم ،


چمــدانی سنگیــن . . .


دستــانــی خستــه بــا نگــآهــی منتظــر و قلبی نــا آرام . . .


پیــش رو جــاده ای بلنــد و شلــوغ بــا انتهــایی غــم انگیــز . . .


خیــابــان شلــوغــی کــه در آن احســاس تنهــآیی می کنــم . . .


مــی خــواهــم یکــ فنجــآن چــای داغ بنــوشــم و بعــد درنگــ کنــم


در لحظــه ای مــاننــد اکنــون ، لحظــه ای کــه بــاد ولگــرد آرام گــرفتــه


وســرود زنــدگـی بــا حضــور شمعــدانیِ هــا همــه جــآ پیچـیـده است . . .


لحظــه ای کــوتــآه کــه دیگــر تکــرار نمـی شــود. . .


از شهــر ِ ســرد انتظــار بهــآر نمی تــوان داشت . . .


از شهــر ِ ســرد انتظــار زنــدگــی نمی تــوان داشت . . .


قطــره هــآی داغ بــآران بــر دستهــآیــم مــی بــارنـــد. . .


نــه؛ بــاران کـــه نیست ، شــآیــد اشکــ خــورشیــد بــآشــد


کــه اینگــونــه دستهــآیــم را ،


کــه اینگــونــه قلبــم را ســـوراخ مــی کنــد . . .


مــن بــرهنــه ام در مــامــاتـــی ، چـــرآ کــه آنجــآ هــوا گــرم است . . .


از حــرفــ هــآی بــی ریــا . . .


مــن بــآ مــردم شهــر بــی لبخــند زنــدگــی کــرده ام . . .


آه چقــدر حــرفــ هـآی مــا نــزدیکــ بــه هــم است . . .


چقــدر دردهــآی مــا نــزدیکـــ بــه هــم استـــ . . .


در یکــی از ایــن روزهــآ روحــم را زنــده بــه گــور خــواهــم کــرد . . .


و نــوشتــه هــآی خط خطی ام را در پــرگـــآس ،


زیــر خــروارهـــآ درد چــآل خــواهــم کـــرد . . .


 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
جهـــآن ســوم جــایی است کــه جـــآ نیست . . .



جهــــآن ســوم جــایی است کــه در آن درآمــد دعــا نــویسی


از بــرنــامه نــویسی بیشتـــر استـــــ . . .


جهـــآن ســـوم جــایی است کــه تحصیلات هیــچ ارزشــی نــداره


 ولی اگـه آشنـا داشتــه باشـی بیشتـــر از فــوق لیســانس بـه کارت مـیاد


جهـــآن ســوم جــایی است کــه مــردمــش تو ســالــن


 مطالعــه مــی خــوابــن ، تــو پــارک درس مــی خــونــن


 و تــو محــل کــار بــازی مـی کننـــد . . .


جهــــآن ســوم جــایی است کــه آدمهــــا اگــر دلشــان بگیــرد ،


مجبــورند بــرونــد قبــرستـــان ،بیمــارستــان ،تیمــارستــان


 یــا آســایشگــاه ســالمنــدان ؛ تــا بفهمنـــد غــم هــای بــزرگتــری 


هــم هست ، نکنــد کــه دلشــان هــوای شــادی کنــد . . .


جهـــــآن ســوم جــایی است کــه یکــ دختـــر کنـــار خیــابــان


 می تــوانــد عــامــل اصــلی یکــ تــرافیکــ سنگیــن بــاشـــد . . .


جهــــآن ســوم جــایی است کــه تفــاوت بیــن شــادی کــردن


 و عــزاداری را تنهــا بــا دیــدن محــل بــرخــورد دستهـــا مــی تــوان فهمیــد . . .


جــهــآن ســوم جــایی است کــه هــر روز بیشتــر و


بیشتــر بــدبخت شــی امــا بــه بــدبختــی خــودت بگــویی خــوشبختـــی . . .


جهــــآن ســوم جــایی است کــه نــوجــوانــان


 آن روحیــه ی افــراد مســن را دارنــد ومیــانســال هــای


 آن خــود را مــرده حســاب می کننـــد . . .


جهــــآن ســـوم جـــایی است کــه راه سعــادت و نــزدیکـــی


بــه خــدا راه عــزاداری و غـــم است . . .


جهـــآن ســوم جــایی است کــه فقیـــران کشــور


خــود را نــادیــده مــی گیــرنــد و بــه نیــازمنــدان کشــورهــای


دیگــر کمک مــی کننــد .  .

 

جهــــآن ســوم جــایی است کــه مــردمــش روز بــه روز


پــس رفت مـی کننــد و پــس رفت خــود را افتخــار و


 پیــشرفت می داننـــد و علتــش را دیــن مــی داننـــد . . .


مـــردم مــا نمــی خــواهنـــد بــاور کننـــد کــه در


 کشــوری عقب مــانــده زنــدگــی مــی کنیـــم .  . .


جهـــآن ســوم جــایی است کــه جـــآ نیست . .  .



بـــرای مشــاهــده بقیـــه مطلب بــه "ادامـــه مطلب" بــرویــد



ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
امــروز بــا فــردا چــه فــرقـــی مــی کنـــد ؟ ؟ ؟ . . .

نفــریــن بــه صلیب شکستــــه ای کــه شکــانــد . . .


نفــریــن بـــه عقــایــدی کــه نسلــی را ســوزانــد . . .


نفــریــن بــه کــاخ هــایی کــه ســاختــه شــدنـــد ،


 تــا از آنـــان صــدای "دنیــای فــانــی ست" طنیـــن انــداز شــود . . .


نفــریـــن بــه زر و زور و تــزویــر کــه در پــوستـــــ


عــدالتـــ خــواهـــی بــه خــوردمــان داده شـــد. . .


نفــریـــن بــه بهشتـــی کــه دنیــایمـــان را جهنـــم کــرد . . .


نفــریــن بــه ســرهــآیــــی کــه خــم شــدنـــد تــا شکستــــه نشــونــــد . . .


آری ! مــن آن هفتـــاد خــط بــرجستـــه ی هفتــاد مثنــوی


 هفتــاد مَــن کــاغـــذ ِ ســرکــوب شــده ی هفتـــاد هـــزار ســال تــاریخــم . . .




بگــو چیکــار کنــم . . .


وقتــی شــادی  ، بــه دُم ِ بــادبــادکــی بنــد استـــــ


و غــم چــون سنگـــی ،


مــرا در ســراشیبــــ یکــ دره دنبــال مــی کنــد . . .


دلــم شــآخــه شــاتــــوتــی ستـــــ


کــه بـــآد . . .


خــونش را بــه در ودیــوار ؛پــاشیــده استــــــ. . .


 


وضــع مــا در گــردش دنیــا چــه فــرقــی مــی کنــد ؛


زنــدگــی یــا مــرگ بعــد از مـــا چــه فــرقــی می کنــد . . .


سهــم مــا از خــاک وقتــی مستطیــلی بیــش نیست . . .


جــای مــا اینجــاست یــا آنجــا چــه فــرقــی می کنــد . . .


فــرصت امــروز هم بــا وعــده ی فــردا گذشتــــ . . .


امــروز بــا فــردا چــه فــرقـــی مــی کنـــد ؟ ؟ ؟ . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
پـــدر . . .

پـــدر! گـــرچـــه خـــانــه مــا از آینه نبود؛


امـــا خستـــه‏ تــرین مهــربانی عــالم،


در آینـــه چشــمــان مــردانــه‏اتــــ،


کـــودکــی‏هــایــم را بــدرقـــه کــرد، تـــا امــروز بـــه معـنای تــو بـــرســم.


مــی‏خــواهــم بگــویــم، ببــخــش اگـــر پـــای تـک درخـتـــ حیــاطمـــان،


پنــهانـــی، غصــه‏هــایـــی را خــوردی کــه مــال تــو نبــودنــد!


ببــخش اگــر نــاخــن‏هــای ضــرب‏ دیــده ‏اتــــ را نــدیــدم کــه لای درهـــای


بســته روزگــار، مــانــده بـود و ببـخش اگــر همیشــه،


پیـش از رسیــدن تــو، خــواب بــودم؛


 امــا امــروز، بیــدارتــر از همیــشــه،


آمــده‏ام تــا بـــه جـــای آویختــن بـــر شــانـــه تـو،


بــوســه بــر بلنــدای پیشـانـی‏اتــــ بــزنــم.


ســایــه‏اتــــ کــم مبــاد ای پــدرم!


آن روزهـــا، ســایــه‏اتـــ آن‏قــدر بــزرگـــ بــود کــه وقــتی مــی‏ایستــادی،


همــه چیــز را فــرا مـی‏گــرفت؛


امــا امــروز، ضلــع شــرقــی نیمکـت‏هــای غــروبــــ،


لــرزش دســتانتـــ را در امتــداد عصایی چوبی می‏ریــزد.


دلــم می‏خواهــد بـه یک‏بــاره، تمــام بغض تــو را فــریاد کنـم.


سـاعتـــ جیبـی‏اتـــ را کــه نگــاه مــی‏کنــی، یــادم مــی‏آیــد


کــه وقتـــ غنچـه‏هــا تنـگ شــده؛ درسـت مثــل دل مــن بــرای تـو



از کــودکــی در ذهنمــان کــردنــد کــه ؛


بــابــا نــان داد


امــا ، بــه راستــی ،


کــار بــابــا نــان دادن استــــ ؟!


و آیــا ایــن بــابــا ، قلبـــــ نــدارد ؟


آیــا ایــن بــابــا ، در نــانــش ، هیــچ عشقــی نیســت ؟


بــابــا آب مــی دهــد و نــان ؟


و آیــا بــابــا جــان نمــی دهـــد ؟


بیچــاره مــردی کـه فقــط ، بــا آب و نــان  شنــاختــــه شــده . . .






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
تقــــدیــم بــه آنــهایی کـــه ﻗﺒـﻞ ﺍﺯ ﺯﻧـﺪﻩ ﺑـﻮﺩﻧـشـون ، ﻣُﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩنـــد




آدرس بـــدم تشــریف بیــاریــد یــه چــآی دور هــم بزنیـــم؟؟


قلمــــو کــاغــذ دستتــــ بــآشــه تــا بگـــم . . .


ســر همـــون خیــابــونــی کــه دختــرای شهــرم واســه


یــه شــب جــآی خــواب منتظـــر یــه مــآشیــن شــاســی بلنــدن ! ! !



همــون مــآشینــــی کــه حـآجــی بــآ دور زدن


 مکّه خــریــده واســه پســرش ! ! !


اون خیــابــونــو مستقــیم بیــا ولـی چشــاتــو ببنــد ! !


بــاز کــه بـاشد چشــات ؛دلت سنگــ میشــه ! ! !


عــادی میــشه واست کــه ســـر چهــار راه محلمــون


دختــر 9ســاله داره می رقصــــه و پــدرش داره دف میــزنــه . . .


 واســه هــزار تــومنــی کــه تــو بهش نمیــدی ! ! !



مستقیـــم بیــا و 8 ،7 دختــر بچــه ای کــه


دستشــون رو بــه سمتت دراز کــردن رو رد کــن ! ! !



بیــا ســر یــه کــوچــه ،یــه مــرد 50 ســالــه


تــا کمــر خــم شــده تــو سطل زبــالــه ! ! !


دیــدیــش ؟ ؟ ؟



اون کــوچــه رو  بپــچ بیــا تــو . . .


میــرســی بــه یــه خــونــه ای کــه زن 21 ســالــه


واســه اینکــه عــاقبتــش  مث دختــرای 


ســر خیــابــون اولــی نشـــه ،


داره رخت همــون حــاجــی رو میشــوره کــه واســه پســرش


مــآشیـــن شــاســی بلنــد خــریــده ! ! !


نـــه اینکـــه لبــاس شــویــی نــداره هـــا ! نـــه . . . داره ! ! !


ولــی از شمــا چــه پنهــون


حــاجــی دلش گیــر ایــن دختــرس ! ! !


بــا خــدا عهــد کــرده تــا وقتــی کــه یــه شب


 بــا ایــن دختــره نخــوابیــده ؛


 رختــاشــو بــده اون بشــوره . . .


رسیــدی مشتــی ؟ ؟ ؟


بشیــن پــای سفــره دلــم  . . .


چــای ،چــای خــونــه دل مــن از قهــوه ی


 اصــل فــرانســه هــم تلــخ تــره ! ! !


بــزن داداشـــم


بــزن خــواهــرم ! !


نــوش جــونت . . .


یــه چــای کــه ایــن حــرفــا رو نــداره . . .


دختـــر گــل ، اگــه پســر واقعـــاً دوست داشتــه بــاشــه . . .


بــدون نیــازشــم دوست داره . . .


مگــه شیــریــن نیــاز فــرهــاد و تــامیـــن کــرد


کــه فــرهــاد عــاشقــش شــد . . .؟ ؟ ؟


خــودتــو دریــاب ، اینجــا ســاده بــاشــی رو دست خــوردی . . .


دوست داشتــنتونــو خــواهشــاً کثیفــ نکنیــد . . .


آقــا پســر گــل نیــازتــو بــا حــرفــای قشنگــــ


و پــوچ عشـــق بــازی تــو کَت دختــر نکــن


 کــه فکــر کنــه دوســش داری . . .

 







طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
سخنی چنــد بــر مــرده پـرستی



مــا در عصــری زنــدگــی مــی کنیــم ،


کـــه بــرآی ســاختــن قــصــر بــرای مــردگــانمــان مــیکــوشیــم ،


هــزینــه هــای زیــادی را متحمــل مــیشــویـم ؛


و آنجـــآ را زیــارتگـــآه میکنیـــم ؛


غــافــل از اینکـــه زنــده هــای زیــادی هستنــد ؛


کــه بــی خــانمــان و بــی آشیــانـــه انــد ؛


بیــایــم بــه فکــر زنــده هــا بــاشیـــم ؛


مـــا مــرده پــرستـــان ِ ، زنــده کشـــیم . . .








ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
درد مــن درد مــردم زمـــانـــه استــــــ . . .

 

کـودک بــی قــرار ســرزمیــن مـــن


اشکـــ تــو درد مــن استــــ


قطــره قطــره هــای اشکـــهــای تـــو دریــای درد مــن استــــ


کــودکــ بـی تــاب ســرزمیــن مــن


غــم تــو ، غــم مــن استــــــ


ذره ذره ی غمهــای تــو


دنیــای غــم مــن استـــــ


ای دردت بــه جــان بی تــاب خستـــه ام


گــریــه مکــن


بــه جــای تـــو مــن مــی گــریــم


مــن اشکــ می ریــزم


غصــه مخــور


غصــه هــایتـــــ . . .


غمهــایتـــــ . . .


بــرای مـــن


بــه جــای تــو مــن غصــه خــواهــم خــورد


بــه جــای تــو مــن خــواهــم ســوختــــــ



عیــد نــزدیکــــ استـــــ

 

و بــا ایــن فــاصلــه طبقــاتــی کــه در جــامعــه کــاملا بــه چشــم مــی آیــد ،

 

انــدوهــی  بــزرگـــ در راه استـــــ.

 

بچــه هــا و نــوجــوان هـــا مــی بیننــد کــه در کشــوری کــه آنهــا

 

هــم از دارایــی آن سهمــی دارنــد ،

 

بــرخی دارنــد از پــولــداری بــه در ودیــوار مــی کــوبنــد

 

و بــرخــی بــس کــه دو دو تــا چهــار تــا مــی کننــد پــاکــ حســاب

 

زنــدگــی از دستشــان در مــی رود.



خــدایا ! !

 

نمیــدانــی هــوای خانه گــاهی چقــدر دلگیــر مــی شــود

 

دیگــر نــه اشک درمــان استــــ نــه خنــده هــایــی از ســر بــی خیــالــی . . .

 

بــه هــر ســو پنــاه می یــرم تــا از خــود بـگــریــزم . . .

 

غمــی نهفتــه در وجــودم فــریــاد مــیزنــد . . .

 

اگــر بگــویــم نمی دانــم آن هنگــام چــه می خــواهــم

 

بــاور کــن . . .

 

بــه هــر چــه مــی انــدیشم تکــرارش  قلبــم را مــی آزارد. . .

 

بــایــد فــریــاد بــزنم . . . بلنــد . . .بــلنـد . . .بلــندتر ،

 

 امــا کسی نبــایــد درد دلــم را بشنــود . . .


چــه کســی لایق استــــ

 

تــا بــرایــش از غمــی بگــویــم کــه در نگــاه گــدای ســرگــذر دیــدم!

 

چــه کسـی مـی فهــمد. . .

 

وقتــی مـیگــویــم :بــه فــریــادم بــرس !

 

هیچکس . . .

 





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
مــردم بیچـــاره ســرزمیــن مــن . . .


اینجـــا ســرزمیــن مــن است . . .


جــایی کــه مــردهــایــش دوستــ نــدارنــد شبیــه مــرد بــاشنــد . . .


مــا هیــچ نمــی ســازیــم ؛


ولــی بــدان هنـــر نــزد مــا اســت و بــس . . .


اینجــا همــه بــه بهشت مـی رونــد چــون حجــاب اجبــاریست . . .


شــاعــر زیــاد داریــم ، ســرود مــی ســازنــد . . .


حســابـی خــودمــان را تعــریف می کنیــم . . .


مــردمــان شــادی هستیــم و بــرای همــدیگــر جــوک مـی ســازیــم . . .


اینجــا ســرزمیــن مــن است . . .


ســرزمیــن مــردانــی کــه حجـاب را بــرای نـاموسشــان 


اجبــاری ولازم مــی داننــد . . .


ولـی حجــاب دیگــران را عقب مــانــدگــی مـی پنــدارنــد . . .


اینجـــا زنــده هایــش در آرزوی سقفــی شکسته انــد . . .


و مــردگــانش زیــر بــارگــاههای طلا خــوابنــد . . .


در ایــن تحــریــم عــده ای در بستــر بیمــاری در انتظار


 دارویــی خــارجی جـان میدهنـــد


و هنــوز تــاجــران ایــن ســرزمیــن در پــی واردات ؛ سگ ،عطــر ولبــاسنــد 


چــه استقبــالی می شــود از سگ، گــربــه ، عطــر ولبـاس . . .


اینجــا تقلیــد یکــ فــرهنگــ شــده و تبعیض یــک قــانــون . . .


تنهــا افتخــار مــا کتیـبه ها و خــرابــه های گــذشتگــاننــد . . .


مــا خــود چیــزی نــداریــم فقط رقاصیم بــه ســاز غــربی ها میرقصیم . . .


اینجــا ســرزمیــن مــن است . . .


ســرزمینــی کــه در آن


زیرگــذر و تــونل جــای بــوق و فــریــاد استـــ . . .


جــوانــی مـاشینش را بیمه قمــر بنی هــاشم میکــند . . .


مــردی بخــاطــر کــم حجــابی بــه زنش تهمت فــاحشــه میــزنـد . . .


دختــری کلیــد بختــش را در دست فــال فــروشــان میبینــد . . .


شخصیت هــای بــزرگ ســوژه خنــده انــد . . .


بــرای استخــدام عــلم ، درک ، شخصیت ، مــهم نیست . . .


انگــار عقب مــانــدگــی زیــر پــوست ســرزمیــن مــن استــ . . .




آدم هــای ســرزمین مــن بــه اسم دیــن و مذهب نمــادیــن


 و بـی ریشــه شـون


 اونقــدر بــی دیــن و مذهب رفتار مــی کننــد کــه دست مایــه


تمسخــر دینــداران و کــافــران هستنــد . . .


مردم ســرزمـیـن مــن بــه امیــد خــانه هــای بهشتی ،


ثــروت مــال و منال بهشتی ،اموالشون رو در حساب هــای بــانکی


آنچنــانی فقط پــس انــداز مــی کننــد !


مــردم ســرزمیــن مــن امیــد دارنــد در حــالیکــه اســاس دیــن رو مـورد


بــی توجهــی قــرار میــدن ، بــا  عبــادت و دعــا ،


تــوی دنیــا کــه نــه ، تــوی اخــرت بهشت داشتــه بــاشنــد !


مــردم ســرزمین مــن بــه امید حــوریــان و غلامان بهشتــی ؛


همســران خــودشــون رو نــادیده مــی گیــرنـد . . .


مــردم ســرزمیــن مــن دنیــا رو بــا دستـان خــودشــون جهنــم کــردنــد


و بــه خــودشــون وعــده بهشت آخــرت رو میــدن !


مــردم ســرزمیــن مــن نــاآگــاهنــد نسبت بــه بــی ایمــانــی


 عمیقــی کــه تــوی دلهــاشــون ریشــه کــرده و بــاز بهشت 


رو از آن خــودشــون می دونن !


مــردم ســرزمیــن مــن بنــدگــی رو از خــاطــر بــردن


و خــدایی مــی کننــد تــوی دنیــا . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
خــدایــم را بــه مــن بــازگــردانیــد




با کــدامیــن ســـاز بــرقصــم


 

نــزد کــدام خــدای بــه سجــده آرم استخــوانهــای شکننــده ام را

 


و نمــاز خــوانــم بــه کــدامیــن قبلــه


 

دروغ . . .


 

آدم کشــی . . .

 


جنگ و فــریب و فــریب وفــریب


 

چــه اعتبــاری مــانــده شمــا را

 


مــن اعتقــاد نــدارم خــدای کــودکــی را کــه گــرسنــه مــی میــرد


 

مــی گیــرنـد دنیــایش را تــا بهشتــش دهنــد


 

گــرفتیــد دنیــایــم را


 

بهشتـــم را خــود مــی فــروشــم


 

بــا تمــام حــوریــانــش

 


بــا تمــام درختــان و ســایــه هــا و غــلامــانــش

 


همــه چیــز ارزانــی خــودتــان

 


هیــچ نمــی خــواهــم


 

خــدایــم را بــه مــن بــازگــردانیــد




یــــادش بخیــر  کــودکــی . . .



نــردبــان مــی گــذاشتیــم بــرویــم پشت بــام ؛



شــایــد مــاه را بگیــریــم ، شــایــد خــدا را ببینیــم . . .


 

حــالا قــد کشــیــده ایــم


 

و خــدا از رگ گــردن بــه مــا نــزدیک تــــر شــده . . .



یــادمــان مــی رود . . .


 

و تــو ای مــاه تــر از مــاه



 بــه رســم دوسـت داشتــن بــاز نــردبـــان مــی گــذاریــم ؛



 روی بــام دلمــان مــی نشینیــم شــایــد تــــو مــا را ببینـــی . . .



 

سلام دوستان خوب مــن.



 

خوشحــالــم کــه دوبــاره بــه جمــع شمــا برگشتــم


 


 و ممنونم از همــه ی شــما کــه بــه یــاد مــن بــودیــد.






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
مهنــدس بیکــار

در زنــدگــی زخــم هــایی هستــــ کــه



مـثل خــوره روح آدم را آهستــــه در انــزوا مــی خــورد  ومــی تــراشــد



 ایــن دردهــا را نمــی شـــود بــه کســی اظهــار کــرد



 چــون عمــومــا عــادت دارنــد ایــن دردهــای بــاور نکــردنــی



را جــزو اتفــاقــات و پیــشآمــدهــای نــادر و عجیبـــــ بشمــرنــد . . .



و اگــر کســی بگــویــد یــا بنــویســد،



 مــردم بــر سبیــل عقــایــد جــاری و عقــایــد خــودشــان



 سعــی مــی کننــد آنـــرا بــا لبخنـــد



شکــاکـــ و تمسخـــر آمیــز تلقــی کننـــد . . .



اهــــل دانشگــــاهــم !



خــوب مــی فهــمم سهـــم آینــده ی مــن بیکــاریستــــــ ! ! !



مــن نمــی دانـــم چــرا مــی گــوینــــد مــرد تــاجـــر خــوب استـــــ ! ! !



و مهنــدس بیــکــار ، و چــرا در سفــره مــا مــدرک نیست ! ! !



"چـشــم هــا را بــایــد شستـــــ جــور دیگـــر بــایــد دیـــد"



بــایــد از آدم دانــا تــرسیــد ! ! !



بــایــد از قیمــت دانــش نــالیــد ! ! !



و بــه آنهــا فهمــانــد کــه مــن اینجــا فهــم را فهمیــدم . . .



ســلام دوستــان همیشگــی مــن .



دوستــان عزیــز وبلاگ شخصــی پــژمــان تــا بعــد



از کنکــور کــارشنــاســی ارشــد بــروز رســانی نمــی شــود ،



بعــد از آزمــون ِ ارشــد اگــر انگیــزه و وقت کــافــی



بـرای نوشتــن و وبلاگ نویــسی داشتــم کــه دوبـاره مثل قبــل مطلب میــذارم



اگــرم نــه کــه دیگــر هیچ.



بــراتــون بهتــریــن هــا رو آرزومنــدم بــدرود . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
یـــادتــــ بخیـــر روزهـــای کـــودکـــی........!



تجــــربه هـــای زیـــادی دارم،

 


از آن زمـــان کـــه آرزوی ســفـــر

 


بـــا هـــواپیمـــای چــوبـــی کـــوچکــم را داشتــم

 


تـــا غــم بـــزرگ تنـــها مـــاندن آدم برفـــی وســط حیـــاط !!

 


و آدم بـــزرگ هــایــی کـــه مـــدام درگوشــم میگفتنـــد یـــادش بخیـــر کـــودکــی

 


و مــن هــاج و واج نگـــاه میکـــردم !!!

 


تـــا امــروز کـــه چشمــانم را مــی بنـــدم و میـگویـــم

 


یـــادتــــ بخیـــر روزهـــای کـــودکـــی........!



هــــی رفیــق دهـــه شصتـــی . . .



میــدونــم تـو جــوونــی پیــر شـــدی . . .



مــی دونــم آهنگــــ یــو یــو بــازی کــردنتــــ آژیـــر قــرمــز بــود . . .



مــی دونـــم واســه دوچــرخــه و آتـــــاری معــدل 20 آوردی



و هــرگــز نخــریــدن بــراتـــــ . . .



مـــی دونـــم کلاســاتــــ پــُــر آدم بــود . . .



مــی دونــم . . .



حـــالا بــایــد هــم کــلام نســـل "جــاستیــــن بــایبـــر" شــوی !!!



کــسایـــی کــه شــلوار را تــا نصفـــه کشیــد ه انــــد بــالا و افتخــار مــی کننــد !!!



سختــــ استـــ رابــطــه ات بــا ســلنــا و جنیفـــر و آنجلینــــا ! ! !



سختـــ استــــ فهمیـــدن عجیــجــم و عجقـــم ! ! !



ببیـــن منــــو ؛



ســر تــو بگیــر بــالا  ؛



گــریــه نکــن رفیـــق ؛



در عــوض یــه مــرد و یــه زن واقعـــی بــار اومــدی . . .



 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
دنیـــای عجیبـــــی ستــــــ دنیـــای مــا آدمهــــا . . .

دنیـــــای عجیبـــی ستـــــ ، دنیـــای مـــا آدمهـــــا . . .



بـــرهنـــــه مــی آییــــــم ؛ بــرهنـــه مــی رویـــــم



بــا ایــن همـــه عــریــانــــی ؛



قلبـــــ هیچکــــس پیــدا نیستــــــ  . . .



دوستــــــ مــی داریــم ؛ دوستــــ داشتـــه مــی شــویـــم ،



بــا ایــن  همــه تنهـــاییـــــم . . .



بــه زنــدگـــی خیــلی هــــا غبطـــه مــی خـــوریـــم



خیــلی هــا بـــه زنــدگــی مــا غبــطــه مــی خــورنـــد ؛



بــا ایـــن همــه هــرگــز راضــی نیستیـــــم . . .



همــــه روزی مـــی میـــرنـــد ؛ همــه روزی مــی میـــریــم



بــا ایــن همــه حــرص مــا را یــایــانــــی نیستــــــ . . .



در حــالــی کــه همیشــــه از درد زیستـــن مــی نــالیـــم ؛



همــــه گــاهـــی گنـــاه مــی کننــد،



 همــه گــاهــی گنــاه مــی کنیــم



بــا ایـــن همـــه مــا مقصـــر نیستیــــم



و انگشتـــــ اشــاره مــان همیشـــه ســوی دیگـــریستــــــ . . .



دنیـــای عجیبـــــی ستــــــ دنیـــای  مــا آدمهــــا . . .



راز خـــآصــــه شهـــر مــن اینـــــه



 کـــه پـــول جــایِ درد و مـــی گیـــره . . .  !!




ایـــن شهـــر ؛



شهـــر قصــه هــای مــادر بــزرگــ نیستــــــ



کــه زیبـــا و آرام بــاشــد



آسمــانــش را هــرگــز آبــی نــدیــده ام



مــن از اینجــا خــواهــم رفتــــــ



و فــرقــی هــم نمــی کنــد کــه



فــانــوســی داشتــه بــاشــم یــا نــه ،



کســی کــه مــی گــریــزد از گــم شــدن نمــی تــرســد . . .


"خــوبــی را آرزو مــی کنــم بــرای آنهـــا کــه


 

یــاد نگــرفتنــد بــد بــاشنــــد" ؛



"مثــل تـــو"





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
خـــدایـــا بـــه آسمـــانتــــــ چیـــزی بگــــو . . .

دیشبــــــ گــــــرسنـــه  بـــود ؛


دختــــری  کــه مـــُــرد


چــه آســان بــه خــاکـــــ پــس دادیــمـــش


و همســایـــه اش زیــارتـــش قــبــول . . .


دیشبــــــ از سفــــر رسیـــد ؛


مـــکــه رفتـــــه بـــود . . .


در دنیـــایــــی کـــه بـــرای یکـــ تکـــه سیبــــــ


تمـــام ِ بهشتیــــان زمیـــن گیـــر شــده انــــد


 چــه انتظـــار غـــریبـــــی استــــــ عـــدالتــــــ . . .


در حیـــرتــــم . . .


آن کــودکــی کــه نیــازمنــــدِ کمــکـــــ استـــ . . .


ولـــی آن "عــــکـاس" منتظـــــر "سیبــــــ گفتـــن" کـــودکـــ استــــــ . . .


 

 بــاران میبـــاریـــد . . .


از درزهـــای کفـــش کهنــــه کــودکــــی؛ ســـردی بــاران را . . .


وقتـــی کـــه از کنـــار نــانــــوایـــــی رد مــی شـــد . . .


از نگـــاه نــاتــوان بـــرای خـــریــد نــان ِ داغ ؛


عـــشـــق را دیـــدم


کــه در چشمــانــش بــه مــراوریـــد شبیـــه تـــر بـــود !


خـــدایـــا بـــه آسمـــانتــــــ چیـــزی بگــــو . . .


خـــدایـــا . . .


مـــن بــه عنـــوان بنـــده ؛ حــاجتـــم را گفتــــــم . . .


تـــو هـــم کـــه خـــدایــــی !


امیـــدوارم اگـــرقـــرار بـــر، بـــر آورده نـــشــــدنـــش هستــــــ ،


از حکمتــــــ تــــو بـــاشـــد تـــا بـــی لیــاقتــــی مـــن . . .


"بــه ســلامتــــی پســـری کــه ازش پـــرسیــدم چنـــد ســالتــــه؟ 


آهســتـه گفتــــ : آخـــراشــــه . . ."




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
جهـــآن ســـــوم . . .

وقتـــــی فهمــیـدی قــرار نیستـــــ



بــا هــر زن یــا دختـــری کــه دوستـــــ شــدی



بـــه رختـــخــوابــــ بــری ؛



هـــر وقتـــــ یــادگـــرفتـــی بــدون تــوقــع دوستــــی کنـــی ،



هـــر وقتـــــ فهمــیدی هــر کســی کــه دوستتـــــ شـــد ؛



دوستـــ دختــرتـــــ نیستـــــ و بــرای جــوابــــ ســلامــش



بــایــد بــه یکــــ ؛ علیکـــــ محتـــرمــانـــه فکــر کــنی



نــه بــه پیــدا کــردن مکــان خــالـــی ؛



اونــوقتــــ مــی تــونـــی روی ِ همـــراهـــی و همــدلــی



یکــ جنـــس مخــالفـــــ حســابـــ کنـــی ! ! !



جهـــآن ســـــوم  جـــاییستــــــــ کِـــــــه . . .



در آن پســــری ؛



دختـــری را فـــریبـــــ مــی دهـــد و بکــارتــــ او را نـــابـــود مــی ســـازد . . .



و دختـــری



بـــه کمکــــ دکتـــر تظاهــــر بــه بکـــارتـــــ مــی کنـــد . . .



و پســـر را فــریبـــــ مــی دهــــد . . .  ! ! ! !



کمــی صبــر کــن ؛حــوصــله کــن



پــایــان کتـــابــ را بــا هــم خــواهیم خــوانـــد




حـــالا بخــوابـــ تــا فــردا صبــح ؛



فــرصتــــ بــرای گــریستـــن بــر ایــن روزگــار بسیـــار استــــ ـ ـ ـ






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
حسیــــن هنــوز هــم مظلــــوم استـــ ـ ـ ـ . . .

حسیـــن هنــوز هــم مظلــوم استــــ . . .



چــون وقتــی محــرم مــی آیــد . . .



آقــای . . . رییــس بـــزرگتـــریـــن بنگـــاه ملکــــ و مــاشیـــن شهـــر ؛



یکـــ مـــاه تکیـــه راه مــی انــدازد ،



و خــودش در روز تـــاســوعـــا ســر مــردم را گِــل مــیمــالــد ،



و یــازده مــاه هــم ســرشــان شیـــره . . .



هـــی بــاران !



 دلتــــ را خــوش نکـــن بــه ذوق مــردم از بـاریدنتــــ . . .



ایــن جمــاعتــــ !!!



زمــانــی تــو را مــیخــواهنـــد کــه بــرایشــان صــرفـــ داشتـــه بــاشــی



 وقتـــی دلشــان تــو را میخــواهـــد



 کــه هــوا گــرم بــاشــد ؛ زمیــن خشکـــــ بــاشـــد . . .



همیـــن کــه خیســشــان کنـــی لبــاسـشــان کثیفــــ شــود



 همیــن کــه نــاخــواسـتـــه ضــرر بــرســانـــی



 همیــن کــه بــرنــامــــه هــایشــان را لغــو کنـــی



 تــو را بــه فحــش خــواهنـــد کشیــد . . .



نــوشتـــه هــایـــی هستـــن



کــه خــوندنشـــون سنگینــــه حــال آدمــو عــوض مــی کننــد ؛



ضــربــان قلبــو بــالا می بـــرن و پـــُر انــد از غـــِم شیــریــن . . .



دوستــــ داری مــرورشــان کنــی



 و بعــد هــم یــاداشتـــی پــاش بنــویــسی ؛



امــا بعضــی نــوشتــه هـــا سنگیــن تـــرنــد . . .



 نمــی تــونــی بیــش از یــه بــار بخــونیشــون . . .



خــط بــه خــط کــه پــاییـــن میــری کلمــاتــش . . .



 آوار مــیشــن رو ســرتـــ . . .



رو شــونــه هــاتــــ سنگیــنــــی مـی کننـــد . . .



بــد دردیـــه . . .






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
بــالاتـــر از سیــاهــی نیــز رنگـــی هستــــ و آن رنگــــ روزگــار مــاستـــــ

آسمـــان شهـــرم ابــری . . .



 روی زمینــش کســانــی قــدم مــی زننــد



 کــه همــه "نقــابــــ" بــه صــورتـــ دارنــد . . .



عشــق هــای کلیشـــه ای . . .



اینجــا صــدای تپیــدن قلبــــ مــادر بــرای مســافــرش زیبــا نیستـــــ . . .



 اینجــا صــدای فنــر تختـــ هــا زیبــاستـــــ . . .



اینجــا کســـی مشــامــش قــد نمــی دهــد



کــه بــویــی از انســـانیتــــ ببــرد . . .



سهــرابــــ یــادتـــ بخیــر. . .



اینجـــا قــایــق ســازی وجــود نــدارد . . .



راستـــی . . .



قــایقتــــ را بــه آبــــ انــداختـــی ؟؟



اینجــا "فــورانـــر" و "پــرادو" مــی ســازنـــد . . .



 اینجــا کــســی مــرامــش قــد نمـی دهــــد



 قــایقــی بســازد و دل بــه دریــا بــزنـــد . . .



اینجــا مــردمــم دل بــه خــانــه خــالــی هـــا مــی زننــد . . .



 ســرزمیـــن خشکـــی هـــا . . .



سهــرابـــ یــادتـــ بخیــر . . .




ایــن روزهـــا ؛ سکــوتــــ هــم ســرشــار از ســروصــداستـــــ .



 ایــن روزهـــا ؛ حــرفـــ حســابـــ مــاشیــن حســابـــــ  مـی خــواهــد .



ایــن روزهــا ؛ خــط فقـــر از خــط نستعــلیــق چــشـم نــواز تــر استـــــ.



 ایــن روزهـــا ؛ وجــدان کــاری بسیــار خــوبــــ استــــ



 بــه شـــرط آنکـــه کــاری وجــود داشتـــه بــاشــد.



 ایــن روزهــا ؛ ســر و صــدای سکــوتــ هــم آزارم مــی دهــد .



 ایــن روزهـــا ؛ بــالاتـــر از سیــاهــی نیــز رنگـــی هستــــ



 و آن رنگــــ روزگــار مــاستـــــ . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،

تعداد کل صفحات : 4 :: 1 2 3 4