خــرابــ شــود شهــری کــه بــاکــره نــدارد . . .


بــا دختــری دوستــ مــی شــوی



 بکــارتــش را بــا حقــه مــی گیــری



 سپــس او را بــا کــولــه بــاری



 از احـســاس شکستــــ خــورده رهــا مــی کنــی



 و بــرای ازدواج بــه دنبــال دختــری بــاکــره مــی گــردی . . .



و فــریــاد مــی زنــی



خــرابــ شــود شهــری کــه بــاکــره نــدارد . . .



بــی آنکـــه بــا خــود بگــویــی



 مــن خــودم جنــس ظــریفــی را شکســتــم . . .



دختـــرکـــــ کــوچکـــم . . .!



 عــروسکتــــ را زیــاد در آغـــوش نگیـــر



گــاه گــاهــی خــانــه ی شنــی کــه مــی ســازی



خــودتـــ خــرابـــ کــن !



دختــــرکــم . . .!



گــاهـــی بــا هــم بــازی زیبــایتــــ قهــر کــن



و زیــاد بــه گــریــه ی او اهمیتــــ نــده ؛



عــادتـــ کــن؛ بیــامــوز ؛بــرگــ هــای گــل گلــدانتــ



را زیــاد لمــس نکــن ،



 ممکــن استــــ بــه آن عــادتــــ کنــی ،



 تــو خــزان را تجــربــه نکــرده ای کمــی بتــرس ،



 بلنــدیهــا را تجــربــه کــن



و پــایـیـن آمــدن بــا ســرســره را تجــربــه کــن



 و از همــه مهــم تــر الاکلنگـــ را !



 چــون زنــدگــی تــو را



 بــرای مــردابــــ خــود ســریع بــزرگـــ مــی کنــد . . .


 


35 % دختـــرهــــا بکـــارتشـــان


را بــه خـــاطـــر دروغ ازدواج از دستـــــ دادنـــد"





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
مـــرد ســرتـــ رو بــالــا بگیـــر . . .

مـــرد


ســرتـــ رو بــالــا بگیـــر



 از چــی خجــالتـــــ مــی کشـــی ؟



خجــالتــــ را بــایــد کســانــی بکشـــند



 کــه نــان را از سفـــره تــو دزدیـــده انــــد



و حســابــ بــانکــی شــان را در کشــورهــای دیگــر پــر کــردنــد.



خجــالتــــ را بــایــد کســانــی بکشــنــد



کــه هــر لحظــه فــریــاد عــدالتـــ عــدالتــــ ســر مــی دهنـــد



 و غیــر از ریــا چــیزی بــرای زنــدگــی نــدارنـــد . . . !



تــــمــام چسبــــ زخـــم هــایتـــ



 را هــم کــه بخــرم بــاز نــه زخمهـــــای مــن



خــوب میشـــود نــه زخمهـــــای تــو . . . !!!





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
تفــاوتــ مــدیــر در اونــور دنیــا و اینـــور دنیـــا

اونـــور دنیــا : مــوفقیتـــــ بـــر اســاس پیشـــرفتــــ مجمــوعــه


تحتــــ مــدیــریتــش سنجیــده مــی شــود.


اینـــور دنیــا : مــوفقیتــــ مـدیــــر سنجیــده نمــی شــود ؛


خــود مــدیــر بــودن نشـــانــه مــوفقیتـــــ استـــــ.


اونــور دنیــا : مــدیــران بعضـــی وقتـــ هــا استعفـــا مــی دهنـــد.


اینــور دنیــا : عشــق بــه خــدمتـــ مــانع از استعفـــا مــی شــود.


اونــور دنیــا : افــراد از مشــاغــل پــاییــن شــروع مــی کننــد


و بــه تــدریــج ممــکــن استــ مــدیــر شــونــد.


اینــور دنیــا : افــراد مــادر زادی مــدیــر هستــنــد و اولیـــن شغلشـــان


در 20 ســالگــی مــدیــریتــ ؛ بــزرگتــرین هــای کشــور استـــــ.


اونــور دنیــا : بــرای یکــ پستــ مــدیــریتــ ؛ دنبــال مــدیــر مــی گــردنــد .


اینــور دنیــا : بــرای یکـــ فــرد ؛ دنبــال پستــ مــدیــریتــــ مــی گــردنــد


و در صــورت لــزوم ایــن پستـــ ســاختــه مــی شـــود.


اونــور دنیــا : یکــ کــارمنــد ســاده ممکــن استــــ ســه ســال بعــد مــدیــر شــود.


اینــور دنیــا : یکــ کــارمنــدســاده  ، ســه بعــد همــان کــارمنــد ســاده استـــ ،


در حــالــی کــه مــدیــرش ســه بــار عــوض شــده.


اونــور دنیــا : اگــر بخــواهــند از دانــش و تجــربــه کســی حــداکثــر


استفــاده را بکننــد ، او را مشــاور مــدیــریتـــ مــی کننــد.


اینــور دنیــا : اگــر بخــواهــنـد از کســی هیــچ استفــاده ای نکننــد ،


او را مشــاور مــدیــریتــ مــی کننــد.


اونــور دنیــا : اگــر کســی بخــواهــد از کــار بــرکنــار شــود ،


عــذر خــواهــی مــی کنــد و حتــی ممکــن استــــ محــاکمــه شــود .


اینــور دنیــا : اگــر کســی از کــار بــرکنــار شــود ، طــی مــراســم بــاشکــوهــی


از او تقــدیــر مــی شــود و پستـــ مــدیــریتــــ جــدیــد مــی گیــرد.


اونــور دنیــا : مــدیــران بــه صــورت مستــقل استخــدام و بــر کنــار مــی شــونــد ،


ولــی بــه صــورت گــروهــی و همــاهنگـــ کــار مــی کننــد.


اینــور دنیــا : مــدیــران بــه صــورتــ مستقــل و غیــر همــاهنگـــ کــار مــی کننــد ؛


ولــی بــه صــورت گــروهــی استخــدام و بــر کنــار مــی شــونــد.


اونــور دنیــا : بــرای استخــدام مــدیــر ؛ در روزنــامــه آگهــی مــی دهــنـد


و بــا بــرخــی مصــاحبــه مــی کنــنــد.


اینــور دنیــا : بــرای استخــدام مــدیــر ؛ بــه فــرد مــورد نظــر تلــفــن مــی کننــد.


اونــور دنیــا : زمــان پــایــان کــار یکــ مــدیــر و شــروع کــار


مــدیــر بعــدی از قبــل مشخــص استـــ.


اینــور دنیــا : مــدیــران در همــان روز حکــم مــدیــریتـــ یــا


بــر کنــاریشــان را مــی گیــرنــد.


اونــور دنیــا : همــه مــی داننــد درآمــد قــانــونــی یکـــ مــدیــر زیــاد استـــ.


اینــور دنیــا : مــدیــران انســان هــای ســاده زیستـــی هستنــد


کــه درآمــدشــان بــه کســی ربــطــی نــدارد.


اونــور دنیــا : بــرای مــدیــریتــــ ؛ ســابقــه کــار مفیــد و لیــاقتـــ لازم استــــ.


اینــور دنیــا : بــرای مــدیــریتـــ ؛ مــورد اعتــماد بــودن کفــایتــ مــی کنــد.


اونــور دنیــا : مــدیــر فعــال تــریــن فــرد ســازمــان استـــ بــا مشغــله فــراوان.


اینــور دنیــا : مــدیــر کــم کــارتـــریــن فــرد ســازمــان استــ بــا مشــاغــل فــراوان.


"هــر چقـــدر شهــرمــون تمــیز بــاشــه . . .


هــر چقــدر آدم هــا خــوب بــاشنــد ؛


ولــی دنیــا . . . دنیــای کــثیــفیــه . . ."





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
فــقـــــر تنهـــا بـــی پـــولـــی و گـــرســنگــی نیســتــــ . . .

فقـــر اینـــه کــه بــا کــامپیــوتــرکــاری جــز ایمـیـل  چکـــ کــردن



و چتــــ کــردن و مــوزیکـــ گــوش دادن نــداشتـــه بــاشــی ؛



فقــر اینــه کــه بــه جــای کمــک بــه یــه آدمــی کــه نیــازمنــد کمــکه؛



مــوبــایلتـــ رو در بیــاری و ازش فیــلم و عکــس بگیــری ؛



 فقــر اینــه کــه وقتــی ازت بپــرســن ســرگــرمــی هــای



تــو چــی هستنــد ؛



بعــد از یکـــ مکــثــــ طــولانــی بگــی مــوزیکـــ و تلــویزیــون ؛



 فقـــر اینــه کــه تــوی خیــابــون آشغــال بــریــزی و



 از تمیــزی خیــابــونهــای اروپــا تعــریفـــ کنــی ؛



فقــر اینــه کــه در اوقـــات فــراغتــت بــه جــای



ســوزانــدن چــربــی هــای بــدنتـــ بنــزیــن بســوزانــی



 فقــر اینــه کــه دم ِ دکــه روزنــامــه فــروشــی بــایستـــی و



 صفحــه ی اول روزنــامــه رو بخــونــی و بعــد یـه نــخ سیگــار بخــری و بــری ؛



 فقــر اینــه کــه وقتـــی بــا زنتـــ میــری بیــرون مــدام



 بهــش بگــی مــوهــاتــو بپــوشــون ،



 ولــی وقتــی تنــها میــری بیــرون جــلوی پــای زنهــا تــرمــز بــزنــی ؛



فقــر اینـــه کــه فــاصــله ی لبــاس خــریــدن هــاتـــ



از فــاصلــه ی مســواک خــریـدن هـات کم تــر بــاشــه ؛



فقــر اینــه کــه کلــی پــول بــدی و یکـــ عینکــ فــلان مــارک تقــلبـــی بخــری



 امــا فــلان کتــاب معــروف رو نخــری تــا



 فــایل پـی دی اف کتــاب رو مجــانــی گیــر بیــاری ؛



 فقــر اینــه کــه ورزش نکنــی و بــه جــاش بــرای تنــاسبــــ انــدام



از غــذا نخــوردن و جــراحــی زیبـــایــی و دارو کمکــ بگیــری ؛



فقــر اینــه کــه دم از دمکــراســی بــزنــی ولــی ،



 تــو خــونــه بچــه ات جــرات نکــنه از تــرستـــ بهتـــ بگــه



 کــه بــر حسبــــ اتفــاق قــاب عکــس مــورد عــلاقــه اتـــــ رو شکســته ؛



 فقــر اینــه کــه روژ لبتـــ زودتـــر از نــخ دندونتـــ تمــوم بشــه ؛



 فقــر اینــه کــه شــامــی کــه امشبـــ جــلوی مهمــونتــــ



 میــذاری از شــام دیشبــــ و فــردا شبــــ خــانواده اتــــ بهتــر بـــاشــه ؛



فقــر اینــه کــه بــه جــای یــاد دادن قــصــه هــای کهــن شــاهنــامـه و . . .



بــه بچــه هــا ، قصــه هــای شکسپیـــر و هــوگــو



 و دیگــر قصــه نــویســان خــارجــی رو یــاد بــدی ؛



 فقــر اینــه کــه جــلوی ملتــــ ادای نــوع دوستــی رو در بیــاری



 وبــری پنهــانــی تیــشــه بــه ریشــه ی یکــی دیگــه بــزنــی ؛



فقــر اینــه کــه تــو بــری بــا زنتـــ بیــرون تفــریح و کلــی خــوش بگــذرونی  ،



 ولـی مــادرتـــ تنهــا کنــج خــانه از گشنگــی روی زمیــن خــوابیـده بــاشــه ؛



فقـــر اینــه کــه شبـــ را بــی غــذا ســر کــردن نیستـــ ؛



 روز را بــی انــدیشــه ســر کــردن استـــ ؛



فقــر اینــه کــه چشمــانتـــ بشــه عقلتــــــ



فقــر تنهــــا بی  پــولـــی و گــرسنگـــی نیستــــــ . . .



قـــرن ، قــــرن آتــش نیستـــــ 



قـــرن هـــوای تــازه استـــــ 



فکــرها را شستشــویــی لازم استـــــ... 



گــم شـدیــم گـــر درمیـــان خویشتــن 



جستجــویی لازم استـــــ...





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
دوره ،دوره ی گـــرگهـــاستـــــ ...

بــا خــیـلــی هــا مـیـتـونـسـتـیـم بـاشـیـم



خــودمـــون نـخـواسـتـیـم



ولـــی گــفـتــن نــمـیـتـونـی



.....



خـودشــون بــهــمــون پــیــشــنـهـاد دادن



قــبــول نــکــردیــم



گــفــتــن لــیــاقــتــمــون را نــداشـــتـــــ



هــیـچـی نـگـفـتـیـم



.....



خــیــلــی کــارا رو مــیـتـونـسـتـیـم بـکـنـیـم و نـکـردیـم



گـفـتـن بـلـد نـبـودی



گــفـتـیـم بـاشـه



.....



خــریــتـــــ هــایــی بــود کــه مــیــشــد انـجــام داد



انــجــام نــدادیــم



گــفـتـن عُــرضــه نــداشــتــی



....



کــســی تــو زنــدگــیــمـون نـبـود



گـفـتـن ایــن چـهـار تــا چــهــار تــا داره



سـکـوتــــــــ کــردیــم



....



دخــتــرو پـسـر بـهـمـون تـیـکـه انـداخـتـن



جــوابـشـونــو نــدادیــم



گـفـتـن ایـــن پــســره اُمــُـلــه



.....



بــه خـونــه و مــاشـیـن و تـیـپـــ و مــدل مــو و و قـیـافـمـون خـنـدیـدن



ســرمــونــو انــداخـتـیـم پــایــیـن و رد شــدیــم



گــفــتــن لــابــد بـچــه فـقـیــره



.....



حــرفــاشــون نـیـش داشــت انــدازه مـار افــعــی



گــفـتــن شـوخــی مـیـکـنـیـم



....



و ایـــن جــریــان تــو زنــدگــی ادامـــه داره . . .



 

دوره ،دوره ی گـــرگهـــاستـــــ ...


 
مهـــربـــان کـــه باشــی ،مـــی پنـــدارنـــد دشمنـــی!


 
گـــرگ کـــه بـــاشــی ،خیـــالشــان راحتــــ میشـــود از خـــودشانـــی!!!



مـــا تـــاوان گرگــــ نبــودنمـــان را مـــی دهیــــم






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
مـَـــن ایـــرآنـے ام !

 

مـَـــن ایـــرآنـے ام !




نـــآمـَم "عـــَـربـے" اسـتــــ ...



اتــــومـُبیـلـَ ـم "ژآپـنـے"




تــرجیـعـــاً پـآرچـــــہ لـبآسـَ ـم فـــآسـتـــونـے "انـگـلیـسے"



غــــذآے مــــورב عـَــلآقــہ ام پـیـتـزآے "ایـتـآلیـــآیـے"




وَ

عــــآشــق ســـریآل حـَریـ ـم سـلـطآن "تــــركـے" هـَسـتـَ ـم




. ..
ایــــن الـبـتــہ هـمــــہ مـآجـــــرآ نیـســت ...




مـَــن ایـرآنـے ام !




مـُعـتـَقــــבَم "پـیـــكـآن" خیـــآنـَـت تـآریـخـے بـوבه اسـت ...




"
آبـگــــوشــت" غـَــذآے عـَقـَبـــــ مـانـבه هـآسـتــــ




و




"
فـَـــرבیـن" هـَ ـم هـنـــَر پیــشـہ آبـگـــوشـتـے ...




عـاشـــق "ژآن وآلژآن" "بیـنــوآیآن" "ویـكـــتور هـــوگــــو" هـَسـتـــم ...




وَ شـــآهـنـــآمـہ ... پـــבرَم یـكـے בآشـتــــ ، نـمـے בآنـَ ـم چـــہ شـב .. .




مـــَن ایـــرآنـے ام ! 



نـــآم בخـتـَرَم "زهــرآ" بــــہ احـتــــرآم "فـآطـمـہ زهــرآ " وَ




عــــآشـــق "جـنیـفـر لــــوپـز" امـآ ...




مـَـــن ایــــرآنـے ام !!






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
متــــآسفـــــ شــدمـــــ

متــــآسفـــــ شــدمـــــ وقتـــی مـــردی مُــــــرد، 



هنگـــامــی کــه زنــش را در آغــوش غـــریبـــه رویِ تختــــ دیـــد !



متـــــاسفــــ شــدم وقتــــی زنــی ، 



شــوهــرش را دوستــــ نــــداشتـــــ ، امـــا بچـــه دار شـــد ! 



متـــاسفــــ وقتـــی پســـری ،



 معشــوقــش را بــه خــاطـــر پــول از دستـــ داد ! 



متـــاسفــــ شـــدم وقتــی مـــردی ،



 نــامــوســش را بــه خــاطــر مــواد  ، بــه حـــراج گــذاشتـــــ ! 



مـتـــاسفـــــ شـــدم وقتـــی زنـــی ،



 شـــوهــرش را دوستــــ نـــداشتــــ ، ولـــی بخــاطــر بچــه هــایــش مــانـــد !



متـــــاسفـــ شــدم وقتـــی جـــوانــی ،



 ایمــانــش را بــه خــاطـــر پــول از دستــــ داد ! 



متـــاسفـــ ـ ـ ـ ـ  شــــ ــ ـ ـ ــــدمـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ


آدمـــــ هـــا


دیــگـــر وقتــــ شنــاختـــن چیـــزی را نـــدارنـــد ،


آدمـــــ هـــا


 هـــر چیـــزی کــه بخــواهنـــــد ،

 


ســـاختــــه شـــده و آمـــاده از فـــروشــگـــاه مــی خـــرنــــد ، 



امــا از آنجـــا کــه هیــچ فــروشــگــاهـــی دوستـــــ نمــی فــروشـــد ،


آدمـــــ هـــا



 مــانـــده انـــد بــی دوستــــــ !




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
احمــدی نــژاد رفتــــ ـ ـ ـ ـ

احمــــدی نــژاد رفتــــ ؛



بعــد از تمـــامِ اشکـــ هــا و لبخنــدهـــا ؛



بعـــد از همــه گــرانــی هــا و حبــابــی شــدن هــای بــازار ؛ 



بعــد از تمــامِ روزهــایِ سختــــ . . .



بــرای بــازداشتـــ شــدگــان کهــریــزکـــ و خــانــوادهــــایــشــان ؛



بعــد از همــه جنجــال هــا ؛



هیــاهــوهــا ؛



 بگــم بگــم هــا و افشــاگــری هـــا



احمــدی نــژاد رفتــــ



 امــا لیستــــ مفســدان اقتصــادی هنــوز در جیبـــ هــایــش بــاقــی مــانــده .



 احمــدی نــژاد رفتـــ



 امــا نــه بــا کــاپــشن معــروف !



بــا کتــ و شلــوار



 تــا شعــار



"مـــن بــه رئیــس جمهــوری رای میــدهــم کــه کتـــ و شلــوار نمــی پــوشــد"



 مــاننــد بسیــاری از شعــارهــای انتخــابــاتــی ســال 84 و 88



مثــلِ



"آوردن نفتـــ بــر ســر سفــره هــای مــردم" رنگـــ ببــازد.


احمــدی نــژاد رفتــــ ـ ـ ـ ـ




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
خــدآیــــا . . .

خــــــدآیــــــا . . .



 بـر دل مــردم شهــر مــن انــدکــی شــادی بپــاش . . .



انــدکــی مهــربــانــی .. . انــدکــی دلخــوشــی . . . اندکــی . . .



خستـــه شــد ه ایـــم از ایــن هــوای در هــم کــه نــه بــارانــش هــوای 2 نفــره



را بــه یــادمــان مــی انــدازد 



و نــه آفتــابــش خــانــه هــایــمان را گــرمــی مــی بخــشــد.



خستـــه شــده ایــم از ایــن خیــابــان ممتـــد کــه حتــی تــابستــانــش



هــم بــرگــریــزان پــاییـــز را در دلمــان زنــده مــیکنــد.



خستــه شــده ایـــم از دیــدن نیمکتـــ هــایـــی کــه روی آن مــردی بــا سیگــاری در دستـــ ؛



خــاطــراتــ خــود را دود میـــکنــد.



خستـــه شــده ایــم از کتــابهــایـــی کــه پــایــانـــش همیــشه خــوش استــــ



در حــالــی کــه مــِیدانیــم ایــن خــوشبختیــهــای احتــمالـی فقــط در کتــابــ اتفـاق مــی افتــد.



خســته شــده ایــم از دلسبتــه شــدن بــه چــراغ آن و آف آیدیــهـایــمان ؛



 از بــودن هــایــی کــه فقــط زرد و بــی رنگــ شــدن یکــ چــراغ



 بــود و نبــودمــان را تعییــن مــی کنــد.



خستــه شــده ایــم . . .



از دنیــایــــی کــه هستـــ و نیستـــمــان در آن فقــط عــددی را تغییــر مــی دهـــد.



خــدآیــــا . . .



اعتــراف مــیکنــم کــه خستــه ام ؛



دلخوشــی هــایــم تــه کشیــده انــد. . .



راستـــی خــدایـــم. ..



مــی گــویــند 30 روز هــر ســالتــــ سفــره ی مهــربــانــی پهــن مــی کنــی ؛



مــی شــود امســال مــا را بــه میهــمانیــه "دلخشــوشــی"هــا ببـــری.



قــول مــی دهــم انــدکــ اندکـــ بــرداریــم کــه تــه دلمــان را نزنــد.



قــول مــیدهیــم ایــن بــار رو دل نکنیــم . . .



کــه یــادمــان بــرود چــه بلایـــی سـر دلخوشیهــایــمان آوردیــم . . .



خــدآیــم؟



شنیــده ام. . .بــر ســر در خــانــه اتــــ ایــن آیــه حکـــ شــده استــــ؛



نبئُ عِـــبــادِی انِـــی انـــا الغفــورُ الــرحِــــیمُ



"بنــدگــانــم را آگـــاه کن کــه مــن بخشنــده ی مهــربــانم"



مــی دانــی . . .



مـــن بــه این آیــه ات دلخــوشــم مــی شــوم



 فقــط همیــن رااز سفــره ات بــردارم؟



آخــر بــرایــم دنیــا دنیــا دلخـــوشـی مــی آورد. . .



اجــازه مــی دهــی خــدایــم؟ . . .










طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
مکتــبـــ ایــرانــی


در مکتــبـــ ایــرانــی دیــدن مــوی ســر زنهــای خــارجــی و بیگــانــه


از تــلویــزیــون حــلال استــــ ولــی زنهــای همــوطــن خــودی حـــرام !


در مکتــبـــ ایــرانــی ســرود مــلی مقــدســه ؛


ولـی دیــدن آلتـــــ مــوسیقــی کــه ســرود بــا آن نــواختــه شــده حـــرامــه !


در مکتـــبـــ ایــرانــی ؛ هنــری مـثل مـوسیقــی و رقــص حــرام استــــ


ولــی افیــونــی مثــل تــریــاکـــ حــلال !


در مکتبــــ ایــرانــی کشــورهــای مسیحــی و یهــودی خــداپــرستـــــ ؛


دشمــن و کــافــرنــد ؛ ولــی کشــورهــای کــوبــا و روسیــه و چیــن کمــونیستــــ ؛ بــرادرنــــد !


در مکتبــــ ایــرانـــی خنــده و رنگــهــای شــاد جــلفــه ؛


ولــی گــریــه و رنگـــ سیــاه متــانتـــ !


مکتــبـــ ایــرانــی بــالــاتــریــن آمــار صــدقــه جهتـــــ دفــع بــلا در دنیــا رو داره ؛


ولــی نمیــدونــــم چــرا فقــر غــوغــا میــکنــه و هــم امــار تصــادفــات


و تلفــات جــاده هــای ایــران ده بــرابــر میــانگــین جهــانیــه؟!


"اگـــر بــرهنگــی تمــدن استــ ؛ پــس حیــوانــات متــمدن تــرنــد !" و یــا


"اگــر غیــرتـــ از ایمــان استــــ ؛ پــس خــروسهــا مومــن تــرنــد !" و یــا . . .


در مکتبــــ ایــرانــی نــزدیکـــ شــدن دختــر و پســر بــه همــدیگــر جهـــتــــ شنــاختــــ ؛


قبــل از ازدواج ؛ عیبــــ استـــ ولــی جــدا شــدنشــان بــا دو تــــا بچــه بعــد از ازدواج عیبــ نیستـــــ !


آیـــا هنــوز فکــر نمــی کنیــد مکتبـــ ایــرانــی


یکــــ مکتــبــــ جــدیــد و مستقــل از ســایــر مکــاتبـــ استــــ ؟





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
دلـــمـــ بــه حــال . . . مــیــســوزه

 

وقتـــی مــی بینـــمــــ  عقـــل خیــلــی از پســـرهــا تــو کمــرشــونــــه . . .

 


دلــمــــ بــه حـــالِ مــردانـــی مــی ســوزه

 


 کــه بـــه اســمـــ مــرد مــعنـــی مــی بخــشـیــدن . . .

 


وقتـــی دختـــرایــی رو مــی بینــمــ کــه بــرای حــال و حــول بیشتـــر


 

هــر روز دوس پســر عــوض مــی کنن . . .


 

دلـــمـــ بــه حــال فـــاحشــه هـــا کــه بــی جهتـــــ بــدنــامــــ شــدن مــیــســوزه . . .



 

ای کـــاش نقشـــه ســرزمینـــم بــه جــای گــربـــه شبیــه سگـــ بــود . . .

 

 

تــا مــردمــش بــه جــای ایــن همــه خیــانتـــــ کمــی بــاوفـــا بــودنــــد . . .






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
صفحــه ی آخـــر شنـاسنــامـه . . .


نســلــی هستیـــم کــه
هــرگــز در آینــده

 

 

نخــواهیــــم گفتــــ :

 

 

کجـــایــی جــوانـــی کــه یــادش بخیـــر !!!!

 

 

 هیــچ یـــاد خیـــری نــداریــم . . .

 

 

 


صفحــه ی آخـــر شنـاسنــامـه زیــــاد مهــم نیستـــ 

 

 


گـاهـی بـایــد

 




تــو آیینــه خـوب نگــــاهـ کنــی



 


ببینـــی هنــــوز زنـده ای یـا نــه!؟

 

 

دنیــــا کــــه بــا مــن نســاختـــــــ

 

 

چـــرایـــــش پیشکــشـــــ

 

 

تمـــامــــ آنهــــایــــی کــه دمـــــ از زیبــــاییـــش مــی زننــــد . . .

 

 

آهــــای جمـــاعتــــــ پیشــــکش شمــــــآ

 





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
1345470766
جــــریـــآن چیــه؟

جــــریـــآن چیــه؟



چــرا فــاحشــه هــا خــوشکــل تــرنــد؟!



چــرا پســرای خــانــم بــاز جــذابـــ تــرن ؟!



چـرا آدمــای الکلــی و سیگــاری بــاحــال تــرنــد؟!



چــرا بـا اونـــایــی کــه دیگــران رو مسخــره مــی کنن



 بیشتـــر بــه آدمـــ خــوش میگــذره ؟!



چــرا اونــایــی کــه خیــانتـــ مــی کنــن ،



تهمتــــ میــزنن ؛ غیبتــــ مــی کنن ؛



دروغ میگــن ؛ مــوفــق تــرن ؟!



 چــرا همیشــه بــدا بهتــرن ؟! 



انگــار بــرای خــوبـــ بـــودن بــایــد بــد بــود. . .




"انســانهـــا همــه ی گلـــهــا را چیــدنــد و کشتــنــد



گــلِ خـــشخــاش انتقــام همــه آنهــا را یکجــا گــرفتـــــ"




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
نســل مــا . . .

اینجــــا ایــران استــــ و مــا نســل گنــد و مــزخــرفی بــودیــم


 نسلــی کــه بــرای همــه چیــز بــایــد رقــابــتــــ مـی کــرد . . .


نســل  کنــکــور و انتخــابــ رشـــتــه ؛


نســل دعــوا ســر صنــدلــی متـــرو ؛


نســل دویــدن پشتــــ اتــوبــوس و چپیــدن تــوی تــاکســی . . .


 نســل کـــش دادن دانشــگـاه از تــرس ســربــازی ؛


 نســل درد و دل بــا دیــوار . . .


نســل بحــثـــ فلـــسفـی تــوی تــاکســی . . .


 نســل دلتنــگــی بــرای طعــم لبـــ هــایــی کــه هــرگــز نچشــیــدیــم . . .


نســل مــانــدن ســر دو راهــی . . .


نســل انتخــابـــ  بیــن بــد و بــدتــر . . .


 نســل عقــده ی دیــده شــدن ؛ خـوانــده شــدن ؛ شنیــده شــدن . . .


 نســل دیــدن و نــداشتــن ؛ خــواستــن و نتــوانستـــن ؛ رفتــن و نــرسیــدن . . .


 نســل تــو ســری خــوردن از ننــه و بــابــا . . .


نســل آرزوهــایــی کــه تـــا آخــرش بــر دل مــانــد . . .


 نســل سیگــار نــامــرغــوبـــ ؛


دل بــه هــر کــس دادیــم ؛ قبــل از مــا دل داده بــود . . .


سگـــ دو زدیــم بــرای آغـــاز راهـــی کــه


قبــل از مــا هــزارهــا بــه اخـــر خظــش رسیــده بــودنــد . . .


نسلــی کــه یــا بــایــد تحــمــل مــی کــرد و یــا بــایــد بــاج مــی داد . . .


بــه مــا کــه رسیـــد رودخـــانــه هــا خشکــیـد ؛


جنگــل هــا ســوختــــ و ابــرهــا نبــاریــد . . .


بــه مــا کــه رسیــد بنــزیــن و شیــر بــا هــم کــورس گــذاشتنــد . . .


نســل طلاق هفتــاد درصد . . .


 نســل دنیــای مجــازی از ســر بــی کســی . . .



ســــلامتـــی کســانــی کــه سنــی نــداشتنــد امــا روزگــار پیــرشــون کــرد





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
دختــرکِ گــل فــروش !

دختـــرکــــ گــل فــروش !



تنهــا کســی استـــــ کــه در کنــار گــل احســاس نشــاط نــدارد . . .



بــویِ گلهــا مستــش نــمی کنــد . . .



زیبــایــی گلهـــا محــوش نمــی کنــد . . .



رنگــِ گلــهــا جــذبــش نمــی کنــد . . .



دختــرکِ گــل فــروش !



 دستــه گــل هــا رو بــاری مــی بینــد . . .



 کــه خــلاصــی هــر چــه زودتــر از آنهـــا بــرایــش شیــریــن استـــ . . . 



 

دلــــم بـــه حـــال پســـری ســـوختـــــ



 کـــه وقــتی گفــتـــم کفــش هــایــم را خــوبـــ رنگــــ کــن



گفتــــ خــاطــرت جـمع بــاشــد



 مثــل ســرنــوشتـــم بــرایتـــــ سیــاه میکــنــم !!!!. . .



آنگـــا کـــه غــرور کســی را لــه مــی کنــی ؛



آنگــاه کــه کــاخ آروزهــای کســی را ویــران مــِ کنــی ؛



آنگــاه کــه شمــع امیــد کســی را خــامــوش مــی کنــی ؛



 آنگــاه کــه بنــده ای را نــادیــده مــی انگــاری ؛



آنگــاه کــه حتــی گــوشتــــ را مــی بنــدی



 تــا صــدای خـــرد شــدن غــرورش را نشــنوی ؛



آنگــاه کــه  خــدا را مــی بینــی و بنــده خــدا را نــادیــده مــی گیــری ؛



مــی خــواهــم بــدانــم ؛



دستــانتـــ را بســوی کــدام آسمــان دراز مــی کنــی



 تــا بــرای خــوشبختــی خــودتــــ دعــا کنــی ؟



بــه ســوی کــدام قبــله نمــاز مــی گــزاری کــه دیگــران نگزارده انــد ؟



طــریقتــــ بــه جــزء خــدمتـــــ خــلق نیستـــــ



بــه تسبیــح و سجــاده و دلــق نیستــــــ





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
حــــاجــی هـــای ســرزمیــن مــن !!!!

حــــاجــی هـــای ســرزمیــن مــن !!!!


نـــام شهـــوتـــ خـــود را گـــذاشتــند ؛ صیغـــه


و نـــا محــرم را ســـاعتـــی محـــرم کـــردنــد . . .


تـــا بــــا نــام دیــن دلــی از شهـــوتـــ خـــود در آورنــد !!!



مــردمــانــی را دیــدم کــه تسبیــح بــه دستـــ گــرفتــه


و دانــه دانــه ذکـــر تــو را مــی شمــردنــد بــه عــادتــــ ؛


آنگــونــه بــا شتــابــ و متصــل نـــام تــو را مــی خــواننــد کــه گــویی در معــاملـــه ای از تــو


چیــزی ستــانــده انـــد و اکنــون بهــای آن را مــی پــردازنــد.


و انــدیشیــدم کــه آیـــا در هــر بـــار خــوانــدن نــامتــــ ؛


بــزرگـــی و لطفتــــ را نیـــز تــداعــی مــی کننــد ؟


مــردمــانــی را دیــدم کــه کــاغــذی دعـــا بــه بهــایــی مــی خــریــدنـد


و چـــون نسخــه ای از فــروشنــده ؛چنــد بــار و


چگــونـــه خــواندنــش را بــرای رفــع حــاجتـــ طلبـــ مــی کــردنــد.


و انــدیشیــدم کــه آیــا تــو را مــی خــوانیــم


تــا بستــانیــم یــا تــو را مــی خــوانیــم چــون دوستتـــ داریــم ؟


مهــربــانتــریــن . . .


بــه مـــا بیــامــوز کــه دل آدمــی عصــاره وجــود اوستــــ ،


حــرمتـــ دل هــا را از یــاد نبــریــم.


بـــه مــا بیــامــوز کــه دوستـــ داشتــن تــو را فــرامــوش نکنیــم


و آنــانکــه دوستــمان دارنــد را از خــاطــر نبــریــم.


بــه مــا بیــامــوز کــه ســوگنــد راستـــ بــودنِ دروغــمان را نــام تــو نســازیــم.


بــه مــا بیــامــوز کــه بــه نــاحــق کــردن حــق دیگــری عــادتـــ نکنــیم.


و بــه مــا بیــامــوز کــه دوستــی ام را بنــدی بــه پــای دوستــان نســازم


و در همــه حــال دوستــشـان بــدارم ؛


حتــی اگــر فــرامــوشــم کنـــن.





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
دوستــــ دارم خـــدا جـــونم

زانـــوهــامـــو بغــل كـــرده بـــودمـــو نشستــه بــودم كنــار دیـــوار


دیـــدم یـــه ســایــه افتـــاد روم


ســرم رو آوردم بــالا


نگـــاه كـــرد تـــو چشمـــام، از خجــالت آب شــدم


تمــام صــورتم عــرق شــرمنــدگــی پــر كــرد


گفتــــ:تنهــایــی


گفتــم:آره


گفتـــ:دوستـــات كــوشــن؟


گفــتم: همشــون گــذاشتــن رفتـــن


گفتــــ: تــو كــه مـــی گفــتی بهتــریــن هســتن!


گفتــم:اشتـباه كــردم


گفتـــ: منــو واســه اونــا تنهــا گــذاشتــی


گفتــم:نــه


گفتـــ:اگــه نــه،پــس چــرا یــاد مــن نبــودی؟


گفتــم:بــودم


گفتـــ:اگــه بــودی،پــس چــرا اســمم رو نبــردی ؟


گفتــم:بــردم، همیــن الان بـــردم


گفـت:آره،الان كـــه تنهــایی،وقتــــ سختـی


گفتــم:.....( -حــرفی واســه جواب نــداشتــم)


-
ســرمـــو انــداختــم پــاییــن-گفتــم:آره


گفتــم:تــو رفاقتــت كــم آوردم،منــو ببـخش


گفـت:ببخشــم؟


گفتــم:اینقــدر نــاراحتــی كــه نمــی بخــشی منــو؟ حــق داری


گفتـــ:نــه! ازتـــ نــاراحتـــ نبــودم! چیــو بــایــد مــی بخشیــدم؟


تـــو عــزیــز تــرینــی واســم،تــو تنهــام گــذاشتــی


امـــا تنهــات نــذاشتـــه بــودمــو نمــی ذارم 


گفتــم:فقط شــرمنــدتـــم


گفتـــ:حــالا چـــرا تنهـــا نشستــی؟


گفتــم:آخـــه تنهــام


گفتــــ:پــس مــن چــی رفیـق؟


مــن كـــه گفتــم فقـط كــافیــه صــدا بــزنــی منــو تــا بیــام پیشتــــ


مــن كـــه گفتــم داری منــو بـــه خــاطــر كســایــی تنهــا مــی ذاری كــه تنهــاتـــ مــی ذارن


امــا هـــر مــوقع تنهــا شـــدی غصــه نخــور،فقــط كــافیــه صــدا بــزنــی مــنو


مــن همیشـــه دوستــــ دارم،حتــی اگـــه منـــو تنــها بــزاری،


همیشـــه مــواظبتــــ بـــودم،تـــو بـــا اونـــا خــوش بــودی،


منــو فــرامــوش كــردی تــو ایــن خــوشــی


امــا مــن مــواظبتـــ بــودم،آخــه رفیقتــم،دوستـــ دارم


دیگــه طاقتــــ نیـــاوردم،بغــض كــردمــو خــودمو انــداختــم بغلــش،


زار زدم،گفــتم غلـط كـــردم


گفتــم شــرمنــده ام،گفتــم دوستــــ دارم،


گفتــم دستــمو رهـــا نـكــن كــه تــو خــودم گــم بشــم


گفتــم دوستــــ دارم خـــدا جـــونم





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
اینجـــا بـــد جاییستـــــ ، وارونــــه استــــــ

 

اینجـــــا مـــردانــی داریــم کــه از دیــدن یــک تــار مــو ،ضعیــف هستــند ؛


آنــوقتــــ بــه زنــان مــی گــوینــد ضعیفــه !


اینـــجا زنـــانــی داریـــم کـــه ســر خـــود را مــی پــوشــاننــد تـــا آنــان


کــه ســـرهــایشــان بـــاز استـــ ،او را عفیــفـه بخــواننـــد !


اینجــــا مـــردانــی داریــم کـــه جنسشـــان را مــاننــد فلـــزیــاب


بــه دستـــــ گــرفتـــه انـــد تــا هــر کجـــا کــه شــد کــمیــاب شونـــد ،


امـــا بــه زنــی کــه حــق طبیعـــی و جنســی خـــود


را بخـــواهــد مــی گــوینــد بدکــاره !


اینجــــا یکـــی خـــود را حبــس مــی کنــد تـــا


حــق مســــلم دیگــری بـــاشد ،


اینجـــا بـــد جاییستـــــ ، وارونــــه استــــــ . . .



چــه بسیــارنــد انســانهــایی کــه بــالای


خط فقــر هستنــد و زیـــر خط فهـــم!!!!






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
آدمهــای ســاده

ســاده کــه مــی شــوی، همــه چـیز خـوب مـی شـود


خــودت، غمـتـــ، مشـکلتـــ، غصـه اتـــ


هــوای شــهـرت و آدمهــای اطــرافتــــ


یکــ آدم سـاده کــه بــاشـی


بـرایـت فـرقــی نمـی کنــد کــه تجمـل چیستـــ


کــه قیمـت تـویــوتــا لنـدکــروز چنــد استــ..!


فلـان بنـز آخــریــن مــدل، چنــد ایـربگـــ دارد!


مهــم نیستـــ، نیــاوران کجـــاستـــ


شریعتــی و پــاسداران و فــرشتــه و الهیــه کــدام حــوالی انــد..!


رستــوران چینـی هــا، گــران تــریــن غــذایــش چیستـــ..!!


ســاده کــه بــاشـی


همیشـه در جیبـت آبنبــاتـــ پیــدا مـی شــود...


همیشــه لبـخنــد بــر لـب داری


بــر روی جــدولهــای کنــار خیــابــان راه مــی روی


و یــا بــه یــک فقیــر یـک پنجــاه تومــانی بــدهی و بــا لبخـند امیــدوارش کنــی...


زیــر بــاران، دهــانت را بــاز کنــی و چـند قطــره بنــوشی


آدم بــرفــی کــه درسـت مـی کنی، شال گــردنـت را بــه او ببخشــی...!


ســاده کــه باشی


همیــن که بــدانــی بــربــری و لـواش چنــد استـــ، کفــایتـــ مــی کنــد...


نیــازی بــه غــذای چینــی نیستـــ، نــان و پنیــر هــم خــوب استـــ....


آدمهــای ســاده بــوی نــاب آدم مــی دهنــد؛ ساده انــد نـــه ســاده لـــوح...


بــا صفــاهستــند و دوستـــ داشتـنــی نـــه پیچیـــده و هفتــــ خط...




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
نســــل ســـوختــه . . .

ﭼﻴـــﺰﻱ ﺩﺭ ﺟﻴﺒــﺶ ﺗﻜــﺎﻥ ﺧــﻮﺭﺩ، ﮔــﻮﺷﻲﻫﻤــﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﻴــﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ


 ﻭ ﭘﻴــﺎﻣﻚ ﺭﺍ ﺧــﻮﺍﻧــﺪ :

"ســـلام ؛آقـــا ؟شنیــدم کارشــناسی ارشــدتم گـــرفـتـی؛


 تبــریــک میــگم و موفــق بــاشی... "


ﮔــﻮﺷﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻴـــﺐ ﺷﻠــﻮﺍﺭﺵ ﮔــﺬﺍﺷــﺖ، ﺁﻓﺘــﺎﺏ ﺩﺍﺷــﺖ ﻏــﺮﻭﺏ


ﻣــﻲﻛــﺮﺩ، ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﺳــﺎﻛﺶ ﻛــﻪ ﺭﻭﻱ ﭘﻴــﺎﺩﻩﺭﻭ ﻛﻨــﺎﺭ ﺩﻳــﻮﺍﺭ ﻭﻟـﻮ  ﺑـﻮﺩ،


ﺩﺳﺘــﻪﺍﻱ ﺩﯼ ﻭﯼ ﺩﻱ ﺑﻴــﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻴــﺎﻥ ﺟﻤﻌـﻴﺖ ﻓــﺮﻳــﺎﺩ ﺯﺩ :


ﺩﻱﻭﻱﺩﻱ ﻫــﺰﺍﺭ... ﺩﻱﻭﻱﺩﻱ ﻫــﺰﺍﺭ !!




گـــذشتـــه ای کــــه حـــالمـــان را گــــرفتـــه استـــــ





آینــــده ای کـــه حـــالـــی بـــرای رسیــدنــش نــداریـــم




و
حـــالـــی کـــه حــالمـــان را بـــه هـــم مــی زنـــد




چـــه
زنـــدگـــی شیـــرینـــی...! 






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
جمــــــــــلاتـــــــی کــــــــه می تــــــــواند زنــــــــــدگـی شـــــما رو تغییـــــر دهـــــــد(2){پنــدهــای زنــدگــی}

جمــــــــــلاتـــــــی کــــــــه می تــــــــواند زنــــــــــدگـی شـــــما رو تغییـــــر دهـــــــد























ادامـــــــــه جملاتـــــــــــ در ادامـــه مطلــــبــــ





ادامه مطلب

طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
ســـــال نــــــو مــــبــــارکـــــــــــ

 زنـــــدگـــی زیبـــاستـــــــ


زشتــــی هـــای آن تقـــصیـــر مـــاستـــــ


در مسیـــرش هـــر چـــه نازیبـــاستــــــ


آن تـــدبیـــر مـــاستـــــــ


زنــــدگـــی آب روانـــی استــــــ


روان مـــی گـــذرد


آنچــــه تقـــدیــــر مـــن و تـــوستـــــــ


همــــان مـــی گـــذرد



عمــــری بــــا حســــرت و انـــدوه زیستـــن نــــه بــــرای خــــود


 فــــایـــــده ای دارد و نــــه بـــــرای دیگــــران

بـــــایــــد اوج گــــرفتــــــ تــــا بتــــوانیــــم آن چــــه

را کـــــه آمــــوختــــه ایــــم بـــــا دیگــــران نیــــز قسمتـــــ کنیـــــم

لحـــــظاتــــــ از آن تــــوستــــــ؛

آبــــی، سبــــز، سرخ، سیــــاه، سفیــــد،…


 رنگــــهایــــی را کـــــه بــــایستــــه استـــــ بـــــر آنــــها بــــــزن

روزهـــــایتـــــــ رنگــــــارنگــــــــ

.
ســـــال نــــــو مــــبــــارکـــــــــــ






طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
بـــــه فقــــر احســـاس دچـــار شـــده ایــــم !

بـــــه فقــــر احســـاس "انســـانیتـــــــ" دچـــار شـــده ایــــم !


نســـلـی کـــه دردش را ،


کیبـــورد هـــا . . .


پیــــامــک هــــا . . .


و . . .


تلفــــن هــــایِ پـــی در پـــی مــــی فهـــمند . . .! !



مـــن فکـــر مـــی‌کنـــم قـــرار نبـــوده مـــن از اینـــجا و شمــــا از آنجــــا ؛



صـــورتکـــــ زرد بــــه نشــــانــــه سفتـــــ بغــــل کــــردن و



 بـــوسیــــدن و دوستــــــ داشتــــن بــــرای هــــم بفــــرستیــــم ...



عــــــازم یکـــــــ سفـــــرم . . .


سفــــری دور بــــه جـــایـــی نــــزدیکــــــ . . .


سفــــری از خـــود مـــن تــــا بـــه  خـــودم . . .


مـــدتـــی هستــــ نگـــاهـــم . . . 


بـــه تمـــاشـــای خـــداستـــــــ . . .


و امیــــدم بــــه خــــداونـــدی اوستــــــ . . .





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
تقــــدیم بــه کــودکـــانی کـــه . . .


تقــــدیم بــه کــودکـــانی کـــه از کــودکـــی خـــود جـــزء درد و رنــج نبـــردنـــد












ﺗـــﻮ ﺧﯿـــﺎﺑﻮﻥ ﺩﺍﺷﺘـــﻢ ﻗــــﺪﻡ ﻣﯿـــﺰﺩﻡ ﮐـــــﻪ


ﮐــــﻮﺩﮐﯽ ﺭﻭ ﺩﯾــــﺪﻡ ﯾــــﻪ ﺟــــﺎ ﻧﺸﺴﺘــــﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﯾــــﻪ


ﭼﯿــــﺰﯼ ﺭﻭ ﮐﺎﻏـــــﺬ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴـــﻪ ﺭﻓﺘــــﻢ ﺟﻠــــﻮ


ﻧﺸﺴﺘـــﻢ ﮐﻨــــﺎﺭﺵ ﮔﻔﺘـــﻢ ﺍﺳﻤــــﺖ ﭼﯿــﻪ؟


ﮔﻔﺖـــ:ﺣﺴﯿـــﻦ، ﮔﻔﺘـــﻢ ﺑـــﺎﺑـــﺎﺕ ﮐـــﺠـــﺎﺳــﺖ؟


ﯾـــﻪ ﻧﯿﮕــــﺎﻩ ﺑﻬـــﻢ ﺍﻧـــﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺑـــﺎ ﺻـــﺪﺍ ﺁﺭﻭﻡ ﮔﻔـــﺖ


ﺭﻓﺘــــﻪ ﭘﯿﺸـــﻪ ﺧــــــــﺪﺍ،

 

 ﮔﻔﺘـــﻢ ﻣـــﺎﻣـــﺎﻧﺖ ﮐﺠـــﺎﺳﺖ؟ 


گفتــش ﻣﺮﯾــــــﻀﻪ اونـــم ﺩﺍﺭه ﻣﯿـــﺮﻩ ﭘﯿــﺶ ﺧــــــﺪﺍ


ﺳــﺮﻣـــﻮ ﭼـــﺮﺧـــﻮﻧـــﺪﻡ ﺩﯾـــﺪﻡ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏـــﺬ ﻧﻮﺷﺘـــﻪ:


ﺧــــــــــﺪﺍ ﺑﺎﻫــــــــــﺎﺕ


ﻗــــﻬـــــﺮم ...!!

 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
چـــه بخــواهـــی چـــه نخـــواهـــی . . .

چـــه بخــواهـــی چـــه نخـــواهـــی

چـــه بــــاور کنـــی چـــه نکنــــی


زمـــان بـــاقیـــستـــــ هنــــوز

بــــرای بــــودن بــــرای شــــدن


چــــه بخـــواهـــی چـــه نخــــواهـــی

چـــه بــــاور کنـــی چـــه نکنــــی


یکـــی آن بـــالاهــــا دوستتــــ دارد

بیـــش از "م ا د ر"

مـــراقبــــ تــــوستــــــ


چـــه بخــواهـــی چـــه نخـــواهـــی

چـــه بــــاور کنـــی چـــه نکنــــی


هــــدیــــه ای در انتـــظار تـــوستــــــ

لبخنــــدی

و یــک پــــاکــــ کـــن سفیـــد بـــرای

 پـــاکــــ کـــردن آن چـــه بـــر تـــو گــذشتـــــ


چـــه بخــواهـــی چـــه نخـــواهـــی.............




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
هـــــر تــــولــــدی آغـــــاز هـــــر زنــــدگی‌ نیستـــــ

بــــــه من در کــــودکـــــی بـــــــارهــــــا آمــــوختــــــه انـــــد

 

کـــــه همـــــه آدم هـــــا مــــی‌‌مـــیرنــــد

 

ولـــــی‌ کســـــی‌ بـــــه مــــن هیچــــگـــــاه نیــــامـــوختــــــ

 

کـــــه همـــــه آدم‌هـــــا زنــــدگی‌ نمی‌‌کننــــد

 

و کســـــی‌ بــــه مــــن نیــــامـــوختــــ کـــــه

 

هـــــر تــــولــــدی آغـــــاز هـــــر زنــــدگی‌ نیستـــــ

 

همـــــانطــــوری کـــــه هـــــر مــــرگــــی

 

پـــایـــــان هــــــر زنــــدگــــی‌‌ نمــــی‌ بـــــاشــــــد
.

.



.




روزگـــــار عجـــیبیستــــــ !!!



 

 


ایــــن روزهـــــا بعضــــی هــــا راه مــــی رونــــد تــــا غــــذایشـــــان

 



 

 

هــــضم شـــــود و عــــده ای مــــی دونــــد تــــا گــــرسنـــه نمــــاننــــــد





طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
اگــــــــــــر نمی تــــــــــوانی

اگـــــــــــرنمی تـــــــوانی بلوطـــــــی بر فــــــــراز تپـــــــه ای بـــــــــــــاشی



بوتـــــــــه ای در دامـــــــــــنه ای بـــــــــاش



ولی بهـــــــــــترین بوتـــــــــــه ای بــــــــاش كــــــــــــــه در كنـــــــــــاره راه می رویـــــــــــــــد



اگــــــــــــــــر نمی توانــــــــــــی درختــــــــــــــ بـــــــــاشی ،



بوتــــــــــــــــــه بـــــــاش



اگــــــــــــر نمی تــــــــــوانی بوتـــــــــــه ای بـــــــــــــاشی،



علفــــــــــ كوچــــــــــكی بـــــــــــاش



و چشــــــــم انــــــــــداز كنـــــــــــــار شــــــــــــاه راهــــی را شــــــــــادمانه تـــــــــــــر كن



اگــــــــــــر نمـــــــــــی توانی نــــــــــــهنگ باشــــــــــی،


 

فقــــــــــط یـــــــــــــك ماهــــــــــی كوچـــــــــــــك بــــــــــاش



ولـــــــــی بازیگــــــــــوش تــــــــــــــــرین ماهی دریاچــــــــــــــــه!



همه مـــــــــــــا را كه ناخــــــــــدا نمی كنند، 



ملوان هــــــم می تـــــــــوان بـــــــود



در ایـــــــــــن دنیــــــــــا بـــــــــــرای همه مــــــــــــا كـــــــــاری هستــــــــ



كـــــــــارهـــــــــــای بزرگـــــــــــ و كـــــــــــارهای كمـــــــــی كوچــــــكتر



و آنچــــــــــــه كـــــــــــه وظیفـــــــــه مــــــــاستـــــــــ ، 



چندان دور از دسترس نیــــــــــــــــست



اگرنمـــــــــی توانی شــــــــــاه راه باشــــــی ،



كـــــــــــوره  راه  بــــــــــاش



اگـــــــــر نمی توانی خورشــــــــــــید باشــــــــــــی،



ستـــــــــــــاره بـــــــــــاش



بــــــــــا بــــــــــــــردن و بــــــــــاختـــــــــــن انــــــــــدازه اتــــــــــــ  نمی گــــــــیرند



هـــــــــــر آنچـــــــــــــه كــــــــــــه هستـــــــــی، بهتـــــــــرینش بـــــــــــاش!




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
آنهایی که (از ایران) رفته اند ؛ آنهایی که (در ایران) مانده اند

آنهایی که (از ایران) رفته اند، ایمیلشان را در حسرت ِ نامه

از آنهایی که مانده اند باز می کنند و از اینکه هیچ نامه ای ندارند کلافه می شوند.

آنهایی که (در ایران) مانده اند هر روز ایمیلشان را چک می کنند

 و از اینکه نامه ای از آنهایی که رفته اند ندارند، کفرشان در میاید .

آنها که رفته اند همانطور که دارند یک غذای فوری درست می کنند

تا تنهایی بخورند، در این خیالند که آنهایی که مانده اند الان دارند

 دور هم دیزی یا قورمه سبزی با برنج زعفرانی می خورند و جمعشان جمع است .

آنها که مانده اند، همانطور که دارند یک غذای سر دستی می پزند،

تجسم می کنند آنها که رفته اند الان با دوستان جدیدشان

گل می گویند و گل میشنوند و از ان غذاهایی می خورند

 که توی کتاب های آشپزی عکسش هست.

آنها که رفته اند، فکر می کنند آنهایی که مانده اند

 دائم با هم به گردش میروند... دربند، لواسان، بام تهران

 و درکه و… و آنها را که آن گوشه دنیا تک افتاده اند، فراموش کرده اند.

آنها که مانده اند، تصور می کنند آنها که رفته اند،

 هرشب به بار و دیسکو می روند و خوش می گذرانند

 و آنهایی را که توی این جهنم گیر افتاده اند فراموش کرده اند

آنهایی که رفته اند دلشان لک زده بجای آن مشروب ها

که چندان باب طبعشان نیست، یک چای دم کرده سماوری حسابی بخورند.

آنهایی که مانده اند آرزو به دل شده اند که برای یکبار

 هم که شده بروند داخل مغازه ای و

بی دغدغه و نگرانی، مشروب سفارش بدهند.

آنها که مانده اند بر این باورند که آنهایی

 که رفته اند دیگر حق اظهار نظر ندارند

 و فوری قلم برداشته و اسم شان را خط می زنند.
 آنها که رفته اند، با شوق و ذوق بیانیه امضا می کنند

و می خواهند خودشان را به جریان سیاسی کشوری

 که تویش نیستند، ملحق کنند.

آنها که مانده اند در حسرت بی بی سی و

صدای آمریکای بدون پارازیت، و اینترنت بدون فیلتر و رسانه های

 تماماً دولتی کلافه می شوند.
 آنها که رفته اند پای اینترنت پر سرعت، دنبال فوتبال

 شبکه 3 با گزارش عادل یا سریالهای داخلی و با

کلام پارسی و فضاهایی ایرانی هستند .  

آنها که مانده اند، در ذهنشان از آن طرف، مدینه فاضله می سازند.

آنها که رفته اند،به خاک گرفتن خاطراتشان در سرزمین مادری، حسرت میخورند.

و بــــــــــــالاخـــــــــره: آنهایــــــــی کـــــــــه مانـــــــــده اند می خواهنــــــــــد بــــــــــروند...

 آنهایـــــــــــی کــــــــه رفتـــــــــه اند می خواهــــــــــند بــــــــــــر گردنــــــــد...

 ...  امــــــــــــــــــا

 هــــــــم آنهایــــــــــی کــــــــه رفـــــــته اند و هــــــــــم آنهــــــــایی

 کـــــــه مــــــــــــانده اند در یکــــــ چــــــــــیز مشتـــــــــرکـــــــــــند :

 

احســــــــــاس   تنـــــــــهــــــــایی...

 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،
مردم چه می گویند؟!...

می خواستم به دنیا بیایم، در یک زایشگاه عمومی؛ پدر بزرگم به مادرم گفت: فقط بیمارستان خصوصی!

 مادرم گفت: چرا؟... پدر بزرگم گفت: مردم چه می گویند؟!...

می خواستم به مدرسه بروم، همان مدرسه ی سر کوچه ی مان؛ مادرم گفت: فقط مدرسه ی غیر انتفاعی! پدرم گفت: چرا؟... مادرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

به رشته ی انسانی علاقه داشتم. پدرم گفت: فقط ریاضی! گفتم: چرا؟... پدرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

با دختری روستایی می خواستم ازدواج کنم. خواهرم گفت: مگر من بمیرم. گفتم: چرا؟...

خواهرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

می خواستم پول مراسم عروسی را سرمایه ی زندگی ام کنم. پدر و مادرم گفتند: مگر از روی نعش ما رد شوی. گفتم:

 چرا؟... آنها گفتند: مردم چه می گویند؟!...

می خواستم به اندازه ی جیبم خانه ای در پایین شهر اجاره کنم. مادرم گفت: وای بر من.

 گفتم: چرا؟... مادرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

اولین مهمانی بعد از عروسیمان بود. می خواستم ساده باشد و صمیمی. همسرم گفت:

 شکست، به همین زودی؟!... گفتم: چرا؟... همسرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

می خواستم یک ماشین مدل پایین بخرم، در حد وسعم، تا عصای دستم باشد. همسرم گفت: خدا مرگم دهد. گفتم: 

چرا؟... همسرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

بچه ام می خواست به دنیا بیاید، در یک زایشگاه عمومی. پدرم گفت: فقط بیمارستان خصوصی! گفتم:

 چرا؟... پدرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

بچه ام می خواست به مدرسه برود، رشته ی تحصیلی اش را برگزیند، ازدواج کند... 

می خواستم بمیرم.

 بر سر قبرم بحث شد. پسرم گفت: پایین قبرستان. زنم جیغ کشید. دخترم گفت: چه شده؟...

زنم گفت: مردم چه می گویند؟!...

مُردم. برادرم برای مراسم ترحیمم مسجد ساده ای در نظر گرفت. خواهرم اشک ریخت و

 گفت: مردم چه می گویند؟!...

از طرف قبرستان سنگ قبر ساده ای بر سر مزارم گذاشتند. اما برادرم گفت: مردم چه می گویند؟!...

خودش سنگ قبری برایم سفارش داد که عکسم را رویش حک کردند


حالا من در اینجا در حفره ای تنگ خانه دارم و تمام سرمایه ام برای ادامه ی زندگی جمله ای بیش نبود:

 مردم چه می گویند؟!...

مردمی که عمری نگران حرفهایشان بودم، حالا حتی لحظه ای هم نگران من نیستند !!!

 




طبقه بندی: خـــوانـــدنیـــهــــای جـــالــــب،

تعداد کل صفحات : 4 :: 1 2 3 4

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic